حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا حُيَيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ أَبَا كَثِيرٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا ذَرٍّ الْغِفَارِيَّ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُكَلِمَاتٌ مَنْ ذَكَرَهُنَّ مِائَةَ مَرَّةٍ دُبُرَ كُلِّ صَلَاةٍ اللَّهُ أَكْبَرُ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ ثُمَّ لَوْ كَانَتْ خَطَايَاهُ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ لَمَحَتْهُنَّقَالَ أَبِي لَمْ يَرْفَعْهُ
Abu Zarr Gʻiforiy (roziyallohu anhu) shunday der edi: Bir necha kalimalar borki, kim ularni har namozdan keyin yuz marta zikr qilsa, xatolari dengiz koʻpigidek boʻlsa ham, ular uni oʻchirib yuboradi: «Allohu akbar, subhanallohi val-hamdu lillah, va la ilaha illallohu vahdahu la sharika lah, va la havla va la quvvata illa billah». Otam aytdi: Uni marfuʼ qilmadi.Абу Зарр Ғифорий (розияллоҳу анҳу) шундай дер эди: Бир неча калималар борки, ким уларни ҳар намоздан кейин юз марта зикр қилса, хатолари денгиз кўпигидек бўлса ҳам, улар уни ўчириб юборади: «Аллоҳу акбар, субҳаналлоҳи вал-ҳамду лиллаҳ, ва ла илаҳа иллаллоҳу ваҳдаҳу ла шарика лаҳ, ва ла ҳавла ва ла қуввата илла биллаҳ». Отам айтди: Уни марфуъ қилмади.