حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّامِيِّ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ الْخَشْخَاشِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ هَلْ صَلَّيْتَ قُلْتُ لَا قَالَ قُمْ فَصَلِّ قَالَ فَقُمْتُ فَصَلَّيْتُ ثُمَّ أَتَيْتُهُ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ لِي يَا أَبَا ذَرٍّ اسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّ شَيَاطِينِ الْإِنْسِ وَالْجِنِّ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَهَلْ لِلْإِنْسِ مِنْ شَيَاطِينَ قَالَ نَعَمْ يَا أَبَا ذَرٍّ أَلَا أَدُلُّكَ عَلَى كَنْزٍ مِنْ كُنُوزِ الْجَنَّةِ قَالَ قُلْتُ بَلَى بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي قَالَ قُلْ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ فَإِنَّهَا كَنْزٌ مِنْ كُنُوزِ الْجَنَّةِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا الصَّلَاةُ قَالَ خَيْرٌ مَوْضُوعٌ فَمَنْ شَاءَ أَكْثَرَ وَمَنْ شَاءَ أَقَلَّ قَالَ قُلْتُ فَمَا الصِّيَامُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَرْضٌ مُجْزِئٌ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا الصَّدَقَةُ قَالَ أَضْعَافٌ مُضَاعَفَةٌ وَعِنْدَ اللَّهِ مَزِيدٌ قَالَ قُلْتُ أَيُّهَا أَفْضَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ جُهْدٌ مِنْ مُقِلٍّ أَوْ سِرٌّ إِلَى فَقِيرٍ قُلْتُ فَأَيُّ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْكَ أَعْظَمُ قَالَ {اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ} حَتَّى خَتَمَ الْآيَةَ قُلْتُ فَأَيُّ الْأَنْبِيَاءِ كَانَ أَوَّلَ قَالَ آدَمُ قُلْتُ أَوَنَبِيٌّ كَانَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَبِيٌّ مُكَلَّمٌ قُلْتُ فَكَمْ الْمُرْسَلُونَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ثَلَاثُ مِائَةٍ وَخَمْسَةَ عَشَرَ جَمًّا غَفِيرًا
Abu Zarr (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning huzurlariga keldim, u zot masjidda edilar. Men u zotning yonlariga oʻtirdim. U zot: «Ey Abu Zarr, namoz oʻqidingmi?» dedilar. Men: «Yoʻq», dedim. U zot: «Tur, namoz oʻqi», dedilar. Bas, men turib, namoz oʻqidim, soʻng u zotning huzurlariga kelib, yonlariga oʻtirdim. U zot menga: «Ey Abu Zarr, insu jin shaytonlarining yomonligidan Allohga panoh soʻra», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, insning ham shaytonlari boʻladimi?» dedim. U zot: «Ha. Ey Abu Zarr, senga jannat xazinalaridan bir xazinani koʻrsataymi?» dedilar. Men: «Albatta, otam va onam sizga fido boʻlsin», dedim. U zot: «‹Laa havla va laa quvvata illaa billaah› degin, chunki u — jannat xazinalaridan bir xazinadir», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, namoz nima?» dedim. U zot: «(U) qoʻyilgan yaxshilikdir; kim xohlasa koʻp qilar, kim xohlasa oz qilar», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, roʻza nima?» dedim. U zot: «Kifoya qiladigan farzdir», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, sadaqa nima?» dedim. U zot: «(Savobi) qat-qat koʻpaytiriladi, Allohning huzurida esa yana ziyodasi bordir», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, qaysi biri afzal?» dedim. U zot: «Kam narsalik kishining qiynalib qilgani yoki faqirga yashirin (berilgani)», dedilar. Men: «Alloh azza va jalla senga nozil qilgan (narsa)larning qaysi biri ulugʻroq?» dedim. U zot: {Alloh — Undan oʻzga iloh yoʻq, U tirikdir, (borliqni) tutib turuvchidir} deb, oyatni oxirigacha (oʻqidilar). Men: «Paygʻambarlarning birinchisi kim edi?» dedim. U zot: «Odam», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, u ham nabiy boʻlganmi?» dedim. U zot: «U — (Alloh) soʻzlashgan nabiy edi», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, rasullar nechta?» dedim. U zot: «Uch yuz oʻn besh — katta bir jamoat», dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келдим, у зот масжидда эдилар. Мен у зотнинг ёнларига ўтирдим. У зот: «Эй Абу Зарр, намоз ўқидингми?» дедилар. Мен: «Йўқ», дедим. У зот: «Тур, намоз ўқи», дедилар. Бас, мен туриб, намоз ўқидим, сўнг у зотнинг ҳузурларига келиб, ёнларига ўтирдим. У зот менга: «Эй Абу Зарр, инсу жин шайтонларининг ёмонлигидан Аллоҳга паноҳ сўра», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, инснинг ҳам шайтонлари бўладими?» дедим. У зот: «Ҳа. Эй Абу Зарр, сенга жаннат хазиналаридан бир хазинани кўрсатайми?» дедилар. Мен: «Албатта, отам ва онам сизга фидо бўлсин», дедим. У зот: «‹Лаа ҳавла ва лаа қуввата иллаа биллааҳ› дегин, чунки у — жаннат хазиналаридан бир хазинадир», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, намоз нима?» дедим. У зот: «(У) қўйилган яхшиликдир; ким хоҳласа кўп қилар, ким хоҳласа оз қилар», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, рўза нима?» дедим. У зот: «Кифоя қиладиган фарздир», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, садақа нима?» дедим. У зот: «(Савоби) қат-қат кўпайтирилади, Аллоҳнинг ҳузурида эса яна зиёдаси бордир», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, қайси бири афзал?» дедим. У зот: «Кам нарсалик кишининг қийналиб қилгани ёки фақирга яширин (берилгани)», дедилар. Мен: «Аллоҳ азза ва жалла сенга нозил қилган (нарса)ларнинг қайси бири улуғроқ?» дедим. У зот: {Аллоҳ — Ундан ўзга илоҳ йўқ, У тирикдир, (борлиқни) тутиб турувчидир} деб, оятни охиригача (ўқидилар). Мен: «Пайғамбарларнинг биринчиси ким эди?» дедим. У зот: «Одам», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, у ҳам набий бўлганми?» дедим. У зот: «У — (Аллоҳ) сўзлашган набий эди», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, расуллар нечта?» дедим. У зот: «Уч юз ўн беш — катта бир жамоат», дедилар.