حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي عُمَارَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ طُعْمَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ قَالَقَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أَصْحَابِهِ غَنَمًا لِلضَّحَايَا فَأَعْطَانِي عَتُودًا جَذَعًا مِنْ الْمَعْزِ قَالَ فَجِئْتُهُ بِهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ جَذَعٌ قَالَ ضَحِّ بِهِ فَضَحَّيْتُ بِهِ
Zayd ibn Xolid al-Juhaniy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ ashoblari oʻrtasida qurbonlik uchun qoʻylarni taqsimladilar va menga bir yoshga toʻlmagan echki (uloq) berdilar. (U) aytdi: Men uni u zotning oldilariga olib borib: «Yo Rasululloh, bu jazaa (yoshi toʻlmagan)dir», dedim. U zot: «Uni qurbonlik qil», dedilar. Shunda men uni qurbonlik qildim.Зайд ибн Холид ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ашоблари ўртасида қурбонлик учун қўйларни тақсимладилар ва менга бир ёшга тўлмаган эчки (улоқ) бердилар. (У) айтди: Мен уни у зотнинг олдиларига олиб бориб: «Ё Расулуллоҳ, бу жазаа (ёши тўлмаган)дир», дедим. У зот: «Уни қурбонлик қил», дедилар. Шунда мен уни қурбонлик қилдим.