حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أُمِّ الدَّرْدَاءِ قَالَتْدَخَلَ عَلَيْهَا يَوْمًا أَبُو الدَّرْدَاءِ مُغْضَبًا فَقَالَتْ مَا لَكَ قَالَ وَاللَّهِ مَا أَعْرِفُ فِيهِمْ شَيْئًا مِنْ أَمْرِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا أَنَّهُمْ يُصَلُّونَ جَمِيعًا
Ummud-Dardo aytdi: Bir kuni Abu Dardo (roziyallohu anhu) uning huzuriga gʻazablangan holda kirdi. U: «Senga nima boʻldi?» dedi. U: «Allohga qasamki, men ularda Muhammad ﷺning ishidan — jamoat boʻlib namoz oʻqishlaridan boshqa hech narsani tanimayapman», dedi.Уммуд-Дардо айтди: Бир куни Абу Дардо (розияллоҳу анҳу) унинг ҳузурига ғазабланган ҳолда кирди. У: «Сенга нима бўлди?» деди. У: «Аллоҳга қасамки, мен уларда Муҳаммад ﷺнинг ишидан — жамоат бўлиб намоз ўқишларидан бошқа ҳеч нарсани танимаяпман», деди.