حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ عَنِ ابْنِ عَمٍّ لِأُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ يُقَالُ لَهُ عِيَاضٌ وَكَانَتْ بِنْتُ أُسَامَةَ تَحْتَهُ قَالَذُكِرَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ خَرَجَ مِنْ بَعْضِ الْأَرْيَافِ حَتَّى إِذَا كَانَ قَرِيبًا مِنْ الْمَدِينَةِ بِبَعْضِ الطَّرِيقِ أَصَابَهُ الْوَبَاءُ قَالَ فَأَفْزَعَ ذَلِكَ النَّاسَ قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ لَا يَطْلُعَ عَلَيْنَا نِقَابُهَا يَعْنِي الْمَدِينَةَقَالَ أَبِي و حَدَّثَنَاه الْهَاشِمِيُّ وَيَعْقُوبُ وَقَالَا جَمِيعًا إِنَّهُ سَمِعَ أُسَامَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ عَنِ ابْنِ عَمٍّ لِأُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ يُقَالُ لَهُ عِيَاضٌ وَكَانَتْ ابْنَةُ أُسَامَةَ عِنْدَهُ وَذَكَرَ الْحَدِيثَ مِثْلَهُ قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ وَقَالَ بَعْضُهُمْ عِيَاضُ بْنُ صَبْرَى
Usoma ibn Zaydning Iyoz deb ataladigan amakivachchasidan — Usomaning qizi uning nikohida edi — rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺga bir kishi haqida zikr qilindiki, u baʼzi qishloqlardan chiqib, yoʻlning bir joyida Madinaga yaqinlashganda unga vabo tegdi. Bu odamlarni qoʻrqitdi. Shunda Nabiy ﷺ: «Men uning — yaʼni Madinaning — dovonlaridan ustimizga koʻtarilib kelmasligidan umidvorman», dedilar. Boshqa yoʻl bilan ham shu hadisning misli zikr qilingan. Abu Abdurrahmon aytdi: Baʼzilar: «Iyoz ibn Sabra», dedilar.Усома ибн Зайднинг Иёз деб аталадиган амакиваччасидан — Усоманинг қизи унинг никоҳида эди — ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺга бир киши ҳақида зикр қилиндики, у баъзи қишлоқлардан чиқиб, йўлнинг бир жойида Мадинага яқинлашганда унга вабо тегди. Бу одамларни қўрқитди. Шунда Набий ﷺ: «Мен унинг — яъни Мадинанинг — довонларидан устимизга кўтарилиб келмаслигидан умидворман», дедилар. Бошқа йўл билан ҳам шу ҳадиснинг мисли зикр қилинган. Абу Абдурраҳмон айтди: Баъзилар: «Иёз ибн Сабра», дедилар.