حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الطُّفَيْلِ الْبَكَّائِيُّ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَمَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ صَبْرًا يَسْتَحِقُّ بِهَا مَالًا وَهُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ وَإِنَّ تَصْدِيقَهَا لَفِي الْقُرْآنِ {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا} إِلَى آخِرِ الْآيَةِ قَالَ فَخَرَجَ الْأَشْعَثُ وَهُوَ يَقْرَؤُهَا قَالَ فِيَّ أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ إِنَّ رَجُلًا ادَّعَى رَكِيًّا لِي فَاخْتَصَمْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ شَاهِدَاكَ أَوْ يَمِينُهُ فَقُلْتُ أَمَا إِنَّهُ إِنْ حَلَفَ حَلَفَ فَاجِرًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ صَبْرًا يَسْتَحِقُّ بِهَا مَالًا لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu) aytdi: Kim biror molni (nohaq) egallash uchun qasddan qasam ichsa-yu, unda yolgʻonchi boʻlsa, Allohga U Zot oʻziga gʻazabnok holda roʻbaroʻ boʻladi. Buning tasdigʻi Qurʼonda bordir: {Albatta, Allohga bergan ahdlarini va qasamlarini arzon bahoga sotadiganlar…} — oyatning oxirigacha. Shunda Ashʼas uni oʻqib turgan holda chiqdi va: «Bu oyat mening haqimda nozil boʻlgan. Bir kishi mening quduqimni daʼvo qildi, biz Rasululloh ﷺ huzurlarida daʼvolashdik. U zot: ‹Ikki guvohing, yoki uning qasami›, dedilar. Men: ‹Agar u qasam ichsa, yolgʻonchi boʻlib qasam ichadi›, dedim. Shunda Nabiy ﷺ: ‹Kim biror molni (nohaq) egallash uchun qasddan qasam ichsa, Allohga U Zot oʻziga gʻazabnok holda roʻbaroʻ boʻladi›, dedilar», dedi.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу) айтди: Ким бирор молни (ноҳақ) эгаллаш учун қасддан қасам ичса-ю, унда ёлғончи бўлса, Аллоҳга У Зот ўзига ғазабнок ҳолда рўбарў бўлади. Бунинг тасдиғи Қуръонда бордир: {Албатта, Аллоҳга берган аҳдларини ва қасамларини арзон баҳога сотадиганлар…} — оятнинг охиригача. Шунда Ашъас уни ўқиб турган ҳолда чиқди ва: «Бу оят менинг ҳақимда нозил бўлган. Бир киши менинг қудуқимни даъво қилди, биз Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларида даъволашдик. У зот: ‹Икки гувоҳинг, ёки унинг қасами›, дедилар. Мен: ‹Агар у қасам ичса, ёлғончи бўлиб қасам ичади›, дедим. Шунда Набий ﷺ: ‹Ким бирор молни (ноҳақ) эгаллаш учун қасддан қасам ичса, Аллоҳга У Зот ўзига ғазабнок ҳолда рўбарў бўлади›, дедилар», деди.