حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سِنَانِ بْنِ أَبِي سِنَانٍ الدِّيْلِيِّ عَنْ أَبِي وَاقِدٍ اللَّيْثِيِّ قَالَخَرَجَنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِبَلَ حُنَيْنٍ فَمَرَرْنَا بِسِدْرَةٍ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ اجْعَلْ لَنَا هَذِهِ ذَاتَ أَنْوَاطٍ كَمَا لِلْكُفَّارِ ذَاتُ أَنْوَاطٍ وَكَانَ الْكُفَّارُ يَنُوطُونَ بِسِلَاحِهِمْ بِسِدْرَةٍ وَيَعْكُفُونَ حَوْلَهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُ أَكْبَرُ هَذَا كَمَا قَالَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ لِمُوسَى {اجْعَلْ لَنَا إِلَهًا كَمَا لَهُمْ آلِهَةً} إِنَّكُمْ تَرْكَبُونَ سُنَنَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ
Abu Voqid al-Laysiy (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan Hunayn tomon chiqdik va bir sidr daraxti yonidan oʻtdik. Shunda men: «Ey Allohning Nabiysi, kofirlarga Zotu Anvot boʻlganidek, bizga ham buni Zotu Anvot qilib bering», dedim — kofirlar qurollarini bir sidr daraxtiga osib, uning atrofida (ibodatga) yigʻilar edilar. Shunda Nabiy ﷺ: «Allohu akbar! Bu Bani Isroil Musoga: {Bizga ham ularning ilohlari boʻlganidek bir iloh belgilab ber} deganiga oʻxshaydi. Sizlar albatta oʻzlaringizdan oldingilarning yoʻllariga ergashasizlar», dedilar.Абу Воқид ал-Лайсий (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан Ҳунайн томон чиқдик ва бир сидр дарахти ёнидан ўтдик. Шунда мен: «Эй Аллоҳнинг Набийси, кофирларга Зоту Анвот бўлганидек, бизга ҳам буни Зоту Анвот қилиб беринг», дедим — кофирлар қуролларини бир сидр дарахтига осиб, унинг атрофида (ибодатга) йиғилар эдилар. Шунда Набий ﷺ: «Аллоҳу акбар! Бу Бани Исроил Мусога: {Бизга ҳам уларнинг илоҳлари бўлганидек бир илоҳ белгилаб бер} деганига ўхшайди. Сизлар албатта ўзларингиздан олдингиларнинг йўлларига эргашасизлар», дедилар.