حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ بُرْقَانَ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي مَرْزُوقٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ عَنْ أَبِي مُسْلِمٍ الْخَوْلَانِيِّ قَالَأَتَيْتُ مَسْجِدَ أَهْلِ دِمَشْقَ فَإِذَا حَلْقَةٌ فِيهَا كُهُولٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِذَا شَابٌّ فِيهِمْ أَكْحَلُ الْعَيْنِ بَرَّاقُ الثَّنَايَا كُلَّمَا اخْتَلَفُوا فِي شَيْءٍ رَدُّوهُ إِلَى الْفَتَى فَتًى شَابٌّ قَالَ قُلْتُ لِجَلِيسٍ لِي مَنْ هَذَا قَالَ هَذَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ قَالَ فَجِئْتُ مِنْ الْعَشِيِّ فَلَمْ يَحْضُرُوا قَالَ فَغَدَوْتُ مِنْ الْغَدِ قَالَ فَلَمْ يَجِيئُوا فَرُحْتُ فَإِذَا أَنَا بِالشَّابِّ يُصَلِّي إِلَى سَارِيَةٍ فَرَكَعْتُ ثُمَّ تَحَوَّلْتُ إِلَيْهِ قَالَ فَسَلَّمَ فَدَنَوْتُ مِنْهُ فَقُلْتُ إِنِّي لَأُحِبُّكَ فِي اللَّهِ قَالَ فَمَدَّنِي إِلَيْهِ قَالَ كَيْفَ قُلْتَ قُلْتُ إِنِّي لَأُحِبُّكَ فِي اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَحْكِي عَنْ رَبِّهِ يَقُولُ الْمُتَحَابُّونَ فِي اللَّهِ عَلَى مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ فِي ظِلِّ الْعَرْشِ يَوْمَ لَا ظِلَّ إِلَّا ظِلُّهُ قَالَ فَخَرَجْتُ حَتَّى لَقِيتُ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ فَذَكَرْتُ لَهُ حَدِيثَ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَحْكِي عَنْ رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ حَقَّتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَحَابِّينَ فِيَّ وَحَقَّتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَبَاذِلِينَ فِيَّ وَحَقَّتْ مَحَبَّتِي لِلْمُتَزَاوِرِينَ فِيَّ وَالْمُتَحَابُّونَ فِي اللَّهِ عَلَى مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ فِي ظِلِّ الْعَرْشِ يَوْمَ لَا ظِلَّ إِلَّا ظِلُّهُحَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي
Abu Muslim al-Xavloniy aytdi: Men Damashq ahlining masjidiga bordim. Qarasam, bir halqa bor, unda Nabiy ﷺning sahobalaridan yoshi ulugʻ kishilar oʻtirardi. Ular orasida koʻzlari surma tortilgandek, oldingi tishlari yaraqlagan bir yigit bor edi. Ular qachon biror narsada ixtilof qilsalar, uni oʻsha yigitga — yosh yigitga qaytarardilar. Men yonimdagi hamsuhbatimga: «Bu kim?» dedim. U: «Bu Muoz ibn Jabal», dedi. (Abu Muslim) dedi: Kechqurun keldim, ular hozir boʻlmadilar. Ertasiga erta bordim, ular kelmadilar. Soʻng kunduzi bordim, qarasam, oʻsha yigit ustunga (yuzlanib) namoz oʻqiyapti. Men ham namoz oʻqidim, soʻng uning tomon oʻgirildim. U salom berdi, men unga yaqinlashdim va: «Men seni Alloh yoʻlida sevaman», dedim. Shunda u meni oʻziga tortdi va: «Qanday deding?» dedi. Men: «Men seni Alloh yoʻlida sevaman», dedim. U: Men Rasululloh ﷺ Robbisidan hikoya qilib, shunday deganlarini eshitdim, dedi: «Alloh yoʻlida bir-birini sevganlar Arshning soyasida — Uning soyasidan boʻlak soya boʻlmagan kunda — nurdan minbarlar ustidadirlar». (Abu Muslim) dedi: Soʻng men chiqib ketdim va Uboda ibn Somitni uchratdim, unga Muoz ibn Jabalning hadisini aytdim. U: Men Rasululloh ﷺ Robbi azza va jalladan hikoya qilib, shunday deganlarini eshitdim, dedi: «Mening yoʻlimda bir-birini sevganlarga muhabbatim vojib boʻldi, Mening yoʻlimda bir-biriga (mol) bergan-tutganlarga muhabbatim vojib boʻldi, Mening yoʻlimda bir-birini ziyorat qilganlarga muhabbatim vojib boʻldi. Alloh yoʻlida bir-birini sevganlar esa Arshning soyasida — Uning soyasidan boʻlak soya boʻlmagan kunda — nurdan minbarlar ustidadirlar».Абу Муслим ал-Хавлоний айтди: Мен Дамашқ аҳлининг масжидига бордим. Қарасам, бир ҳалқа бор, унда Набий ﷺнинг саҳобаларидан ёши улуғ кишилар ўтирарди. Улар орасида кўзлари сурма тортилгандек, олдинги тишлари ярақлаган бир йигит бор эди. Улар қачон бирор нарсада ихтилоф қилсалар, уни ўша йигитга — ёш йигитга қайтарардилар. Мен ёнимдаги ҳамсуҳбатимга: «Бу ким?» дедим. У: «Бу Муоз ибн Жабал», деди. (Абу Муслим) деди: Кечқурун келдим, улар ҳозир бўлмадилар. Эртасига эрта бордим, улар келмадилар. Сўнг кундузи бордим, қарасам, ўша йигит устунга (юзланиб) намоз ўқияпти. Мен ҳам намоз ўқидим, сўнг унинг томон ўгирилдим. У салом берди, мен унга яқинлашдим ва: «Мен сени Аллоҳ йўлида севаман», дедим. Шунда у мени ўзига тортди ва: «Қандай дединг?» деди. Мен: «Мен сени Аллоҳ йўлида севаман», дедим. У: Мен Расулуллоҳ ﷺ Роббисидан ҳикоя қилиб, шундай деганларини эшитдим, деди: «Аллоҳ йўлида бир-бирини севганлар Аршнинг соясида — Унинг соясидан бўлак соя бўлмаган кунда — нурдан минбарлар устидадирлар». (Абу Муслим) деди: Сўнг мен чиқиб кетдим ва Убода ибн Сомитни учратдим, унга Муоз ибн Жабалнинг ҳадисини айтдим. У: Мен Расулуллоҳ ﷺ Робби азза ва жалладан ҳикоя қилиб, шундай деганларини эшитдим, деди: «Менинг йўлимда бир-бирини севганларга муҳаббатим вожиб бўлди, Менинг йўлимда бир-бирига (мол) берган-тутганларга муҳаббатим вожиб бўлди, Менинг йўлимда бир-бирини зиёрат қилганларга муҳаббатим вожиб бўлди. Аллоҳ йўлида бир-бирини севганлар эса Аршнинг соясида — Унинг соясидан бўлак соя бўлмаган кунда — нурдан минбарлар устидадирлар».