حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا زَبَّانُ بْنُ فَائِدٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ مُعَاذٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَفْضَلِ الْإِيمَانِ قَالَ أَفْضَلُ الْإِيمَانِ أَنْ تُحِبَّ لِلَّهِ وَتُبْغِضَ فِي اللَّهِ وَتُعْمِلَ لِسَانَكَ فِي ذِكْرِ اللَّهِ قَالَ وَمَاذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَأَنْ تُحِبَّ لِلنَّاسِ مَا تُحِبُّ لِنَفْسِكَ وَتَكْرَهَ لَهُمْ مَا تَكْرَهُ لِنَفْسِكَ وَأَنْ تَقُولَ خَيْرًا أَوْ تَصْمُتَ
Muoz ibn Jabal (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u Rasululloh ﷺdan iymonning eng afzali haqida soʻradi. U zot: «Iymonning eng afzali — Alloh uchun sevishing, Alloh (yoʻli)da yomon koʻrishing va tilingni Allohni zikr qilishda ishlatishingdir», dedilar. U: ‹Yana nima, yo Rasululloh?› dedi. U zot: «Oʻzingga ravo koʻrgan narsani odamlarga ham ravo koʻrishing, oʻzingga ravo koʻrmagan narsani ularga ham ravo koʻrmasliging va yaxshi soʻz aytishing yoki sukut qilishingdir», dedilar.Муоз ибн Жабал (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у Расулуллоҳ ﷺдан иймоннинг энг афзали ҳақида сўради. У зот: «Иймоннинг энг афзали — Аллоҳ учун севишинг, Аллоҳ (йўли)да ёмон кўришинг ва тилингни Аллоҳни зикр қилишда ишлатишингдир», дедилар. У: ‹Яна нима, ё Расулуллоҳ?› деди. У зот: «Ўзингга раво кўрган нарсани одамларга ҳам раво кўришинг, ўзингга раво кўрмаган нарсани уларга ҳам раво кўрмаслигинг ва яхши сўз айтишинг ёки сукут қилишингдир», дедилар.