حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَكُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَيُّ عُرَى الْإِسْلَامِ أَوْسَطُ قَالُوا الصَّلَاةُ قَالَ حَسَنَةٌ وَمَا هِيَ بِهَا قَالُوا الزَّكَاةُ قَالَ حَسَنَةٌ وَمَا هِيَ بِهَا قَالُوا صِيَامُ رَمَضَانَ قَالَ حَسَنٌ وَمَا هُوَ بِهِ قَالُوا الْحَجُّ قَالَ حَسَنٌ وَمَا هُوَ بِهِ قَالُوا الْجِهَادُ قَالَ حَسَنٌ وَمَا هُوَ بِهِ قَالَ إِنَّ أَوْسَطَ عُرَى الْإِيمَانِ أَنْ تُحِبَّ فِي اللَّهِ وَتُبْغِضَ فِي اللَّهِ
Baroʼ ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Nabiy ﷺning huzurlarida oʻtirgan edik. U zot: «Islom (rishtalari)ning qaysi halqasi eng mustahkam?» dedilar. Ular: «Namoz», dedilar. U zot: «Yaxshi, lekin u emas», dedilar. Ular: «Zakot», dedilar. U zot: «Yaxshi, lekin u emas», dedilar. Ular: «Ramazon roʻzasi», dedilar. U zot: «Yaxshi, lekin u emas», dedilar. Ular: «Haj», dedilar. U zot: «Yaxshi, lekin u emas», dedilar. Ular: «Jihod», dedilar. U zot: «Yaxshi, lekin u emas», dedilar. Soʻng u zot: «Albatta, iymon (rishtalari)ning eng mustahkam halqasi — Alloh uchun sevishing va Alloh uchun yomon koʻrishingdir», dedilar.Барў ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Набий ﷺнинг ҳузурларида ўтирган эдик. У зот: «Ислом (ришталари)нинг қайси ҳалқаси энг мустаҳкам?» дедилар. Улар: «Намоз», дедилар. У зот: «Яхши, лекин у эмас», дедилар. Улар: «Закот», дедилар. У зот: «Яхши, лекин у эмас», дедилар. Улар: «Рамазон рўзаси», дедилар. У зот: «Яхши, лекин у эмас», дедилар. Улар: «Ҳаж», дедилар. У зот: «Яхши, лекин у эмас», дедилар. Улар: «Жиҳод», дедилар. У зот: «Яхши, лекин у эмас», дедилар. Сўнг у зот: «Албатта, иймон (ришталари)нинг энг мустаҳкам ҳалқаси — Аллоҳ учун севишинг ва Аллоҳ учун ёмон кўришингдир», дедилар.