حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ قَالَ فَأَحْرَمْنَا بِالْحَجِّ فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ قَالَ اجْعَلُوا حَجَّكُمْ عُمْرَةً قَالَ فَقَالَ النَّاسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ أَحْرَمْنَا بِالْحَجِّ فَكَيْفَ نَجْعَلُهَا عُمْرَةً قَالَ انْظُرُوا مَا آمُرُكُمْ بِهِ فَافْعَلُوا فَرَدُّوا عَلَيْهِ الْقَوْلَ فَغَضِبَ ثُمَّ انْطَلَقَ حَتَّى دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ غَضْبَانَ فَرَأَتْ الْغَضَبَ فِي وَجْهِهِ فَقَالَتْ مَنْ أَغْضَبَكَ أَغْضَبَهُ اللَّهُ قَالَ وَمَا لِي لَا أَغْضَبُ وَأَنَا آمُرُ بِالْأَمْرِ فَلَا أُتَّبَعُ
Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ va ashoblari yoʻlga chiqdilar, biz haj uchun ehromga kirdik. Makkaga yetib kelganimizda, u zot: ‹Hajingizni umra qilinglar›, dedilar. Odamlar: ‹Yo Rasululloh, biz haj uchun ehromga kirdik-ku, uni qanday qilib umra qilamiz?› dedilar. U zot: ‹Men sizlarga nimani buyursam, shuni qilinglar›, dedilar. Ular esa u zotga soʻzni qaytardilar. Shunda u zot gʻazablandilar va yurib borib, gʻazabli holda Oishaning huzuriga kirdilar. Oisha u zotning yuzida gʻazabni koʻrib: ‹Sizni kim gʻazablantirdi? Alloh uni gʻazablantirsin!› dedi. U zot: ‹Nega gʻazablanmay, men bir ishga buyursam-u, unga itoat qilinmasa?› dedilar.»Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ ва ашоблари йўлга чиқдилар, биз ҳаж учун эҳромга кирдик. Маккага етиб келганимизда, у зот: ‹Ҳажингизни умра қилинглар›, дедилар. Одамлар: ‹Ё Расулуллоҳ, биз ҳаж учун эҳромга кирдик-ку, уни қандай қилиб умра қиламиз?› дедилар. У зот: ‹Мен сизларга нимани буюрсам, шуни қилинглар›, дедилар. Улар эса у зотга сўзни қайтардилар. Шунда у зот ғазабландилар ва юриб бориб, ғазабли ҳолда Оишанинг ҳузурига кирдилар. Оиша у зотнинг юзида ғазабни кўриб: ‹Сизни ким ғазаблантирди? Аллоҳ уни ғазаблантирсин!› деди. У зот: ‹Нега ғазабланмай, мен бир ишга буюрсам-у, унга итоат қилинмаса?› дедилар.»