Abu Umoma (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ taomdan boʻshaganlarida yoki dasturxonlari koʻtarilganda: «Alhamdu lillahi kasiran toyyiban muborakan fih, gʻayra makfiyyin va la muvaddaʼin va la mustagʻnan anhu, Robbana azza va jalla» — (yaʼni:) «Allohga koʻp, pok, barakali hamdlar boʻlsin; (Uning neʼmati) kifoyasiz emas, tark etiladigan emas va undan beniyoz boʻlib boʻlmaydigandir, ey Robbimiz» — der edilar.Абу Умома (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ таомдан бўшаганларида ёки дастурхонлари кўтарилганда: «Алҳамду лиллаҳи касиран тоййибан муборакан фиҳ, ғайра макфиййин ва ла муваддаъин ва ла мустағнан анҳу, Роббана азза ва жалла» — (яъни:) «Аллоҳга кўп, пок, баракали ҳамдлар бўлсин; (Унинг неъмати) кифоясиз эмас, тарк этиладиган эмас ва ундан бениёз бўлиб бўлмайдигандир, эй Роббимиз» — дер эдилар.