حَدَّثَنَا الْهَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا الْفَرَجُ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ يَزِيدَ عَنْ الْقَاسِمِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ بَعَثَنِي رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ وَهُدًى لِلْعَالَمِينَ وَأَمَرَنِي رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ بِمَحْقِ الْمَعَازِفِ وَالْمَزَامِيرِ وَالْأَوْثَانِ وَالصُّلُبِ وَأَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ وَحَلَفَ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ بِعِزَّتِهِ لَا يَشْرَبُ عَبْدٌ مِنْ عَبِيدِي جَرْعَةً مِنْ خَمْرٍ إِلَّا سَقَيْتُهُ مِنْ الصَّدِيدِ مِثْلَهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَغْفُورًا لَهُ أَوْ مُعَذَّبًا وَلَا يَسْقِيهَا صَبِيًّا صَغِيرًا ضَعِيفًا مُسْلِمًا إِلَّا سَقَيْتُهُ مِنْ الصَّدِيدِ مِثْلَهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَغْفُورًا لَهُ أَوْ مُعَذَّبًا وَلَا يَتْرُكُهَا مِنْ مَخَافَتِي إِلَّا سَقَيْتُهُ مِنْ حِيَاضِ الْقُدُسِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يَحِلُّ بَيْعُهُنَّ وَلَا شِرَاؤُهُنَّ وَلَا تَعْلِيمُهُنَّ وَلَا تِجَارَةٌ فِيهِنَّ وَثَمَنُهُنَّ حَرَامٌ يَعْنِي الضَّارِبَاتِ
Abu Umoma (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh meni olamlarga rahmat va olamlarga hidoyat qilib yubordi. Rabbim azza va jalla menga chalgʻu asboblari, nay-surnaylar, butlar, xochlar va johiliyat ishlarini yoʻq qilishni buyurdi. Rabbim azza va jalla oʻz izzati bilan qasam ichdi: ‹Bandalarimdan biror banda bir qultum xamr ichsa, albatta qiyomat kuni unga shuning mislicha yiring ichiraman — u magʻfirat qilingan boʻladimi yoki azoblanadimi. Kim uni musulmon boʻlgan kichik, ojiz bolaga ichirsa, albatta qiyomat kuni unga shuning mislicha yiring ichiraman — u magʻfirat qilingan boʻladimi yoki azoblanadimi. Kim uni Mendan qoʻrqib tark etsa, albatta qiyomat kuni unga muqaddas havzlardan ichiraman›. Ularni sotish ham, sotib olish ham, oʻrgatish ham halol emas, ular borasidagi tijoratda ham (yaxshilik yoʻq) va ularning bahosi haromdir», dedilar — yaʼni (chalgʻu) chaluvchi (choʻri)larni (nazarda tutdilar).Абу Умома (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ мени оламларга раҳмат ва оламларга ҳидоят қилиб юборди. Раббим азза ва жалла менга чалғу асбоблари, най-сурнайлар, бутлар, хочлар ва жоҳилият ишларини йўқ қилишни буюрди. Раббим азза ва жалла ўз иззати билан қасам ичди: ‹Бандаларимдан бирор банда бир қултум хамр ичса, албатта қиёмат куни унга шунинг мислича йиринг ичираман — у мағфират қилинган бўладими ёки азобланадими. Ким уни мусулмон бўлган кичик, ожиз болага ичирса, албатта қиёмат куни унга шунинг мислича йиринг ичираман — у мағфират қилинган бўладими ёки азобланадими. Ким уни Мендан қўрқиб тарк этса, албатта қиёмат куни унга муқаддас ҳавзлардан ичираман›. Уларни сотиш ҳам, сотиб олиш ҳам, ўргатиш ҳам ҳалол эмас, улар борасидаги тижоратда ҳам (яхшилик йўқ) ва уларнинг баҳоси ҳаромдир», дедилар — яъни (чалғу) чалувчи (чўри)ларни (назарда тутдилар).