حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ قَيْسٍ الْمَاصِرُ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي قُرَّةَ قَالَ كَانَ حُذَيْفَةُ بِالْمَدَائِنِ فَكَانَ يَذْكُرُ أَشْيَاءَ قَالَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ حُذَيْفَةُ إِلَى سَلْمَانَ فَيَقُولُ سَلْمَانُ يَا حُذَيْفَةُإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَغْضَبُ فَيَقُولُ وَيَرْضَى وَيَقُولُ لَقَدْ عَلِمْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطَبَ فَقَالَ أَيُّمَا رَجُلٍ مِنْ أُمَّتِي سَبَبْتُهُ سَبَّةً فِي غَضَبِي أَوْ لَعَنْتُهُ لَعْنَةً فَإِنَّمَا أَنَا مِنْ وَلَدِ آدَمَ أَغْضَبُ كَمَا يَغْضَبُونَ وَإِنَّمَا بَعَثَنِي رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ فَاجْعَلْهَا صَلَاةً عَلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Amr ibn Abu Qurra (rahimahulloh) aytdi: Huzayfa Madoyinda edi. U Rasululloh ﷺ aytgan baʼzi narsalarni zikr qilar edi. Soʻng Huzayfa Salmonning oldiga keldi. Salmon: «Ey Huzayfa, Rasululloh ﷺ baʼzan gʻazablanar va (bir narsa) aytar edilar, baʼzan rozi boʻlar va (bir narsa) aytar edilar. Men bilamanki, Rasululloh ﷺ xutba qilib: ‹Ummatimdan qaysi bir kishini gʻazabim holatida soʻkkan yoki laʼnatlagan boʻlsam — men ham Odam farzandlaridanman, ular gʻazablangani kabi men ham gʻazablanaman, men esa olamlarga rahmat qilib yuborilganman — buni qiyomat kuni unga (savob keltiruvchi) salovat qilib qoʻygin›, dedilar», dedi.Амр ибн Абу Қурра (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Ҳузайфа Мадойинда эди. У Расулуллоҳ ﷺ айтган баъзи нарсаларни зикр қилар эди. Сўнг Ҳузайфа Салмоннинг олдига келди. Салмон: «Эй Ҳузайфа, Расулуллоҳ ﷺ баъзан ғазабланар ва (бир нарса) айтар эдилар, баъзан рози бўлар ва (бир нарса) айтар эдилар. Мен биламанки, Расулуллоҳ ﷺ хутба қилиб: ‹Умматимдан қайси бир кишини ғазабим ҳолатида сўккан ёки лаънатлаган бўлсам — мен ҳам Одам фарзандлариданман, улар ғазаблангани каби мен ҳам ғазабланаман, мен эса оламларга раҳмат қилиб юборилганман — буни қиёмат куни унга (савоб келтирувчи) саловат қилиб қўйгин›, дедилар», деди.