حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ ثَوْبَانَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ يَتَقَبَّلُ لِي بِوَاحِدَةٍ وَأَتَقَبَّلُ لَهُ بِالْجَنَّةِ قَالَ قُلْتُ أَنَا قَالَ لَا تَسْأَلْ النَّاسَ شَيْئًافَكَانَ ثَوْبَانُ يَقَعُ سَوْطُهُ وَهُوَ رَاكِبٌ فَلَا يَقُولُ لِأَحَدٍ نَاوِلْنِيهِ حَتَّى يَنْزِلَ فَيَتَنَاوَلَهُ
Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim menga bir narsani boʻyniga oladi, men unga jannatni kafolat qilaman?» dedilar. Men: «Men», dedim. U zot: «Odamlardan hech narsa soʻrama», dedilar. Savbon minib ketayotganida qamchisi tushib qolsa, toki oʻzi tushib olmaguncha, hech kimga: «Buni menga uzatib ber», demasdi.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким менга бир нарсани бўйнига олади, мен унга жаннатни кафолат қиламан?» дедилар. Мен: «Мен», дедим. У зот: «Одамлардан ҳеч нарса сўрама», дедилар. Савбон миниб кетаётганида қамчиси тушиб қолса, токи ўзи тушиб олмагунча, ҳеч кимга: «Буни менга узатиб бер», демасди.