حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا ابْنُ الْحُصَيْنِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيُّ عَنْ أَبِيهِ أَبِي قَتَادَةَ قَالَسِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ فِي سَفَرٍ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ عَرَّسْتَ بِنَا فَقَالَ إِنِّي أَخَافُ أَنْ تَنَامُوا عَنْ الصَّلَاةِ فَمَنْ يُوقِظُنَا لِلصَّلَاةِ فَقَالَ بِلَالٌ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَعَرَّسَ بِالْقَوْمِ فَاضْطَجَعْنَا وَاسْتَنَدَ بِلَالٌ إِلَى رَاحِلَتِهِ فَغَلَبَتْهُ عَيْنَاهُ وَاسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ طَلَعَ حَاجِبُ الشَّمْسِ فَقَالَ يَا بِلَالُ أَيْنَ مَا قُلْتَ لَنَا قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أُلْقِيَتْ عَلَيَّ نَوْمَةٌ مِثْلُهَا فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَبَضَ أَرْوَاحَكُمْ حِينَ شَاءَ وَرَدَّهَا عَلَيْكُمْ حِينَ شَاءَ ثُمَّ أَمَرَهُمْ فَانْتَشَرُوا لِحَاجَتِهِمْ وَتَوَضَّأَ فَارْتَفَعَتْ الشَّمْسُ فَصَلَّى بِهِمْ الْفَجْرَ
Abu Qatoda (roziyallohu anhu) aytdi: Bir kecha safarda Rasululloh ﷺ bilan birga yurdik. Biz: «Yo Rasululloh, bizni tunash uchun toʻxtatsangiz edi», dedik. U zot: «Namozdan uxlab qolishingizdan qoʻrqaman; bizni namozga kim uygʻotadi?» dedilar. Bilol: «Men, yo Rasululloh», dedi. Bas, u zot qavm bilan tunash uchun toʻxtadilar; biz yonboshladik, Bilol esa uloviga suyandi va koʻzlari uni yengdi. Rasululloh ﷺ quyoshning bir chekkasi chiqqanda uygʻonib: «Ey Bilol, bizga aytganing qani?» dedilar. U: «Yo Rasululloh, Sizni haq bilan yuborgan Zotga qasamki, boshimga bunga oʻxshash uyqu tashlanmagan edi», dedi. U zot ﷺ: «Albatta, Aziz va Jalil Alloh jonlaringizni Oʻzi xohlagan paytda oldi va Oʻzi xohlagan paytda sizlarga qaytardi», dedilar. Soʻng ularga buyurdilar, ular hojatlari uchun tarqaldilar; u zot tahorat qildilar. Quyosh koʻtarilgach, ularga bomdod namozini oʻqib berdilar.Абу Қатода (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир кеча сафарда Расулуллоҳ ﷺ билан бирга юрдик. Биз: «Ё Расулуллоҳ, бизни тунаш учун тўхтатсангиз эди», дедик. У зот: «Намоздан ухлаб қолишингиздан қўрқаман; бизни намозга ким уйғотади?» дедилар. Билол: «Мен, ё Расулуллоҳ», деди. Бас, у зот қавм билан тунаш учун тўхтадилар; биз ёнбошладик, Билол эса уловига суянди ва кўзлари уни енгди. Расулуллоҳ ﷺ қуёшнинг бир чеккаси чиққанда уйғониб: «Эй Билол, бизга айтганинг қани?» дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, Сизни ҳақ билан юборган Зотга қасамки, бошимга бунга ўхшаш уйқу ташланмаган эди», деди. У зот ﷺ: «Албатта, Азиз ва Жалил Аллоҳ жонларингизни Ўзи хоҳлаган пайтда олди ва Ўзи хоҳлаган пайтда сизларга қайтарди», дедилар. Сўнг уларга буюрдилар, улар ҳожатлари учун тарқалдилар; у зот таҳорат қилдилар. Қуёш кўтарилгач, уларга бомдод намозини ўқиб бердилар.