Muhammad ibn Kaʼb al-Qurazoiy rivoyat qiladi: Abu Qatodaning (roziyallohu anhu) bir kishida haqqi (qarzi) bor edi; u qarzini soʻrab kelar, u kishi esa undan yashirinar edi. Bir kuni u keldi, (uydan) bir bola chiqdi; u undan (uy egasini) soʻradi. Bola: «Ha, u uyda, xazira yeb oʻtiribdi», dedi. Shunda u: «Ey falonchi, chiq! Menga sening shu yerda ekaning xabar qilindi», deb chaqirdi. U kishi uning oldiga chiqdi. U: «Nega mendan berkinasan?» dedi. U: «Men qiynalganman, yonimda (hech narsa) yoʻq», dedi. U: «Allohga (qasam ichgin), sen chindan qiynalganmisan?» dedi. U: «Ha», dedi. Shunda Abu Qatoda yigʻlab, soʻng: «Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitganman: ‹Kim qarzdoriga yengillik bersa yoki uning (qarzini) oʻchirib yuborsa, qiyomat kuni Arsh soyasida boʻladi›», dedi.Муҳаммад ибн Каъб ал-Қуразоий ривоят қилади: Абу Қатоданинг (розияллоҳу анҳу) бир кишида ҳаққи (қарзи) бор эди; у қарзини сўраб келар, у киши эса ундан яширинар эди. Бир куни у келди, (уйдан) бир бола чиқди; у ундан (уй эгасини) сўради. Бола: «Ҳа, у уйда, хазира еб ўтирибди», деди. Шунда у: «Эй фалончи, чиқ! Менга сенинг шу ерда эканинг хабар қилинди», деб чақирди. У киши унинг олдига чиқди. У: «Нега мендан беркинасан?» деди. У: «Мен қийналганман, ёнимда (ҳеч нарса) йўқ», деди. У: «Аллоҳга (қасам ичгин), сен чиндан қийналганмисан?» деди. У: «Ҳа», деди. Шунда Абу Қатода йиғлаб, сўнг: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитганман: ‹Ким қарздорига енгиллик берса ёки унинг (қарзини) ўчириб юборса, қиёмат куни Арш соясида бўлади›», деди.