حَدَّثَنَا يَعْمَرُ يَعْنِي ابْنَ بِشْرٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ يَسَافٍ عَنْ أَبِي الْمُثَنَّى الْحِمْصِيِّ عَنْ أَبِي أُبَيِّ ابْنِ امْرَأَةِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَكُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ سَيَجِيءُ أُمَرَاءُ يَشْغَلُهُمْ أَشْيَاءُ حَتَّى لَا يُصَلُّوا الصَّلَاةَ لِمِيقَاتِهَا فَصَلُّوا الصَّلَاةَ لِمِيقَاتِهَا فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ ثُمَّ نُصَلِّي مَعَهُمْ قَالَ نَعَمْقَالَ عَبْد اللَّهِ قَالَ أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ وَهَذَا الصَّوَابُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ فَذَكَرَهُ قَالَ عَنِ ابْنِ امْرَأَةِ عُبَادَةَ عَنْ عُبَادَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ
Uboda ibn Somitning ayolining oʻgʻli Abu Ubay aytdi: Biz Rasululloh ﷺ huzurlarida oʻtirgan edik. U zot: «Ey odamlar! Shunday amirlar keladiki, baʼzi narsalar ularni mashgʻul qilib qoʻyadi, hatto ular namozni oʻz vaqtida oʻqimaydilar. Bas, sizlar namozni oʻz vaqtida oʻqinglar», dedilar. Bir kishi: «Ey Allohning Rasuli, soʻng ular bilan ham oʻqiyveramizmi?» dedi. U zot: «Ha», dedilar. Abdulloh aytdi: Otam (rahimahulloh): «Toʻgʻrisi shudir», dedi.Убода ибн Сомитнинг аёлининг ўғли Абу Убай айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларида ўтирган эдик. У зот: «Эй одамлар! Шундай амирлар келадики, баъзи нарсалар уларни машғул қилиб қўяди, ҳатто улар намозни ўз вақтида ўқимайдилар. Бас, сизлар намозни ўз вақтида ўқинглар», дедилар. Бир киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, сўнг улар билан ҳам ўқийверамизми?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар. Абдуллоҳ айтди: Отам (раҳимаҳуллоҳ): «Тўғриси шудир», деди.