حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ وَحُمَيْدٌ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الرَّقَاشِيِّ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا نَزَلَ عَلَيْهِ الْوَحْيُ كَرَبَ لَهُ وَتَرَبَّدَ وَجْهُهُ وَإِذَا سُرِّيَ عَنْهُ قَالَ خُذُوا عَنِّي خُذُوا عَنِّي ثَلَاثَ مِرَارٍ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلًا الثَّيِّبُ بِالثَّيِّبِ وَالْبِكْرُ بِالْبِكْرِ الثَّيِّبُ جَلْدُ مِائَةٍ وَالرَّجْمُ وَالْبِكْرُ جَلْدُ مِائَةٍ وَنَفْيُ سَنَةٍ
Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺga vahiy nozil boʻlganda, u zot shu sababli ogʻir holatga tushar va yuzlari oʻzgarib ketar edi. Vahiy holati koʻtarilgach, u zot uch marta: «Mendan oling, mendan oling! Endi Alloh ular uchun bir yoʻl belgiladi: turmush qurgan turmush qurgan bilan, turmush qurmagan turmush qurmagan bilan (zino qilsa) — turmush qurgan uchun yuz darra va toshboʻron, turmush qurmagan uchun esa yuz darra va bir yil surgun», — dedilar.Убода ибн Сомит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺга ваҳий нозил бўлганда, у зот шу сабабли оғир ҳолатга тушар ва юзлари ўзгариб кетар эди. Ваҳий ҳолати кўтарилгач, у зот уч марта: «Мендан олинг, мендан олинг! Энди Аллоҳ улар учун бир йўл белгилади: турмуш қурган турмуш қурган билан, турмуш қурмаган турмуш қурмаган билан (зино қилса) — турмуш қурган учун юз дарра ва тошбўрон, турмуш қурмаган учун эса юз дарра ва бир йил сургун», — дедилар.