Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bizdan, ayollardan — yoki odamlardan — olgan (ahd)ni oldilar: Allohga hech narsani sherik qilmasligimiz, oʻgʻrilik qilmasligimiz, zino qilmasligimiz, bolalarimizni oʻldirmasligimiz, gʻiybat qilmasligimiz, bir-birimizga buhton qilmasligimiz va yaxshi ishda u zotga osiy boʻlmasligimiz (ustiga). «Sizlardan kim man etilgan narsalardan biror hadni qilib qoʻyib, unga (had) joriy qilinsa, bu uning kafforatidir. Kimniki (jazosi) keyinga qoldirilsa, uning ishi Alloh taboraka va taologa havoladir: xohlasa uni azoblaydi, xohlasa magʻfirat qiladi», dedilar.Убода ибн Сомит (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ биздан, аёллардан — ёки одамлардан — олган (аҳд)ни олдилар: Аллоҳга ҳеч нарсани шерик қилмаслигимиз, ўғрилик қилмаслигимиз, зино қилмаслигимиз, болаларимизни ўлдирмаслигимиз, ғийбат қилмаслигимиз, бир-биримизга буҳтон қилмаслигимиз ва яхши ишда у зотга осий бўлмаслигимиз (устига). «Сизлардан ким ман этилган нарсалардан бирор ҳадни қилиб қўйиб, унга (ҳад) жорий қилинса, бу унинг каффоратидир. Кимники (жазоси) кейинга қолдирилса, унинг иши Аллоҳ таборака ва таолога ҳаволадир: хоҳласа уни азоблайди, хоҳласа мағфират қилади», дедилар.