حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَيْرِيزٍ عَنِ الْمُخْدَجِيِّ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ فِيهِ إِلَى فِيَّ لَا أَقُولُ حَدَّثَنِي فُلَانٌ وَلَا فُلَانٌ خَمْسُ صَلَوَاتٍ افْتَرَضَهُنَّ اللَّهُ عَلَى عِبَادِهِ فَمَنْ لَقِيَهُ بِهِنَّ لَمْ يُضَيِّعْ مِنْهُنَّ شَيْئًا لَقِيَهُ وَلَهُ عِنْدَهُ عَهْدٌ يُدْخِلُهُ بِهِ الْجَنَّةَ وَمَنْ لَقِيَهُ وَقَدْ انْتَقَصَ مِنْهُنَّ شَيْئًا اسْتِخْفَافًا بِحَقِّهِنَّ لَقِيَهُ وَلَا عَهْدَ لَهُ إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُ
Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ (oʻz) ogʻizlaridan mening qulogʻimga (aytdilar) — men: falonchi menga aytdi, falonchi aytdi, demayman —: «Besh vaqt namoz borki, Alloh ularni bandalariga farz qildi. Kim ularni ado etib, ulardan hech narsani zoye qilmagan holda Unga yoʻliqsa, Unga jannatga kiritilishi haqidagi ahd bilan yoʻliqadi. Kim ularning haqqini yengil sanab, ulardan biror narsani kamaytirgan holda Unga yoʻliqsa, unga hech qanday ahd yoʻq: xohlasa uni azoblaydi, xohlasa magʻfirat qiladi», dedilar.Убода ибн Сомит (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ (ўз) оғизларидан менинг қулоғимга (айтдилар) — мен: фалончи менга айтди, фалончи айтди, демайман —: «Беш вақт намоз борки, Аллоҳ уларни бандаларига фарз қилди. Ким уларни адо этиб, улардан ҳеч нарсани зое қилмаган ҳолда Унга йўлиқса, Унга жаннатга киритилиши ҳақидаги аҳд билан йўлиқади. Ким уларнинг ҳаққини енгил санаб, улардан бирор нарсани камайтирган ҳолда Унга йўлиқса, унга ҳеч қандай аҳд йўқ: хоҳласа уни азоблайди, хоҳласа мағфират қилади», дедилар.