حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَكَانَ بَيْنَ نَاسٍ مِنْ الْأَنْصَارِ شَيْءٌ فَانْطَلَقَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَجَاءَ بِلَالٌ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ قَدْ حَضَرَتْ الصَّلَاةُ وَلَيْسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَاهُنَا فَأُؤَذِّنُ وَأُقِيمُ فَتَتَقَدَّمَ وَتُصَلِّيَ قَالَ مَا شِئْتَ فَافْعَلْ فَتَقَدَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَاسْتَفْتَحَ الصَّلَاةَ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَفَّحَ النَّاسُ بِأَبِي بَكْرٍ فَذَهَبَ أَبُو بَكْرٍ يَتَنَحَّى فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْ مَكَانَكَ فَتَأَخَّرَ أَبُو بَكْرٍ وَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى فَلَمَّا قَضَى الصَّلَاةَ قَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَثْبُتَ قَالَ مَا كَانَ لِابْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يَتَقَدَّمَ أَمَامَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَأَنْتُمْ لِمَ صَفَّحْتُمْ قَالُوا لِنُعْلِمَ أَبَا بَكْرٍ قَالَ إِنَّ التَّصْفِيحَ لِلنِّسَاءِ وَالتَّسْبِيحَ لِلرِّجَالِ
Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu) aytdi: Ansorlardan baʼzi odamlar oʻrtasida bir narsa (janjal) boʻldi. Rasululloh ﷺ ularning oralarini isloh qilish uchun oldilariga bordilar. Namoz vaqti kirdi. Bilol Abu Bakrning oldiga kelib: «Ey Abu Bakr, namoz vaqti kirdi, Rasululloh ﷺ esa bu yerda yoʻqlar. Men azon va iqoma aytsam, siz oldinga oʻtib namoz oʻqib bersangiz?» dedi. U: «Xohlaganingni qil», dedi. Abu Bakr oldinga oʻtib, namozni boshladi. Shu payt Rasululloh ﷺ keldilar va odamlar Abu Bakrga chapak chalishdi. Abu Bakr chetga chiqmoqchi boʻldi, ammo Rasululloh ﷺ unga: «Joyingda tur», deb ishora qildilar. (Soʻng) Abu Bakr orqaga chekindi, Rasululloh ﷺ oldinga oʻtib namoz oʻqib berdilar. Namozni tugatgach: «Ey Abu Bakr, joyingda turishingga nima toʻsqinlik qildi?» dedilar. U: «Abu Quhofaning oʻgʻliga Rasululloh ﷺning oldilariga oʻtish yarashmasdi», dedi. U zot: «Sizlar nega chapak chaldingizlar?» dedilar. Ular: «Abu Bakrga bildirish uchun», dedilar. U zot: «Albatta chapak chalish ayollar uchun, tasbeh esa erkaklar uchundir», dedilar.Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу) айтди: Ансорлардан баъзи одамлар ўртасида бир нарса (жанжал) бўлди. Расулуллоҳ ﷺ уларнинг ораларини ислоҳ қилиш учун олдиларига бордилар. Намоз вақти кирди. Билол Абу Бакрнинг олдига келиб: «Эй Абу Бакр, намоз вақти кирди, Расулуллоҳ ﷺ эса бу ерда йўқлар. Мен азон ва иқома айтсам, сиз олдинга ўтиб намоз ўқиб берсангиз?» деди. У: «Хоҳлаганингни қил», деди. Абу Бакр олдинга ўтиб, намозни бошлади. Шу пайт Расулуллоҳ ﷺ келдилар ва одамлар Абу Бакрга чапак чалишди. Абу Бакр четга чиқмоқчи бўлди, аммо Расулуллоҳ ﷺ унга: «Жойингда тур», деб ишора қилдилар. (Сўнг) Абу Бакр орқага чекинди, Расулуллоҳ ﷺ олдинга ўтиб намоз ўқиб бердилар. Намозни тугатгач: «Эй Абу Бакр, жойингда туришингга нима тўсқинлик қилди?» дедилар. У: «Абу Қуҳофанинг ўғлига Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига ўтиш ярашмасди», деди. У зот: «Сизлар нега чапак чалдингизлар?» дедилар. Улар: «Абу Бакрга билдириш учун», дедилар. У зот: «Албатта чапак чалиш аёллар учун, тасбеҳ эса эркаклар учундир», дедилар.