حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَطَاءٍ الْمَكِّيِّ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ امْرَأَةً أَتَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي تَصَدَّقْتُ عَلَى أُمِّي بِجَارِيَةٍ فَمَاتَتْ وَإِنَّهَا رَجَعَتْ إِلَيَّ فِي الْمِيرَاثِ قَالَ آجَرَكِ اللَّهُ وَرَدَّ عَلَيْكِ فِي الْمِيرَاثِ قَالَتْ فَإِنَّ أُمِّي مَاتَتْ وَلَمْ تَحُجَّ فَيُجْزِئُهَا أَنْ أَحُجَّ عَنْهَا قَالَ نَعَمْ قَالَتْ فَإِنَّ أُمِّي كَانَ عَلَيْهَا صَوْمُ شَهْرٍ فَيُجْزِئُهَا أَنْ أَصُومَ عَنْهَا قَالَ نَعَمْ
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol Nabiy ﷺning huzurlariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, men onamga bir choʻrini sadaqa qilgan edim; u vafot etdi va (choʻri) meros boʻlib menga qaytdi», dedi. U zot: «Alloh senga ajr berdi va merosda uni senga qaytardi», dedilar. U: «Onam hajni ado qilmay vafot etdi; men uning oʻrniga haj qilsam, unga kifoya qiladimi?» dedi. U zot: «Ha», dedilar. U: «Onamning zimmasida bir oylik roʻza bor edi; men uning oʻrniga roʻza tutsam, unga kifoya qiladimi?» dedi. U zot: «Ha», dedilar.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир аёл Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен онамга бир чўрини садақа қилган эдим; у вафот этди ва (чўри) мерос бўлиб менга қайтди», деди. У зот: «Аллоҳ сенга ажр берди ва меросда уни сенга қайтарди», дедилар. У: «Онам ҳажни адо қилмай вафот этди; мен унинг ўрнига ҳаж қилсам, унга кифоя қиладими?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар. У: «Онамнинг зиммасида бир ойлик рўза бор эди; мен унинг ўрнига рўза тутсам, унга кифоя қиладими?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар.