حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنِي حُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي بُرَيْدَةَ يَقُولُأَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَا بِلَالًا فَقَالَ يَا بِلَالُ بِمَ سَبَقْتَنِي إِلَى الْجَنَّةِ مَا دَخَلْتُ الْجَنَّةَ قَطُّ إِلَّا سَمِعْتُ خَشْخَشَتَكَ أَمَامِي إِنِّي دَخَلْتُ الْبَارِحَةَ الْجَنَّةَ فَسَمِعْتُ خَشْخَشَتَكَ فَأَتَيْتُ عَلَى قَصْرٍ مِنْ ذَهَبٍ مُرْتَفِعٍ مُشْرِفٍ فَقُلْتُ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ قَالُوا لِرَجُلٍ مِنْ الْعَرَبِ قُلْتُ أَنَا عَرَبِيٌّ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ قَالُوا لِرَجُلٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ مِنْ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ قُلْتُ فَأَنَا مُحَمَّدٌ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ قَالُوا لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْلَا غَيْرَتُكَ يَا عُمَرُ لَدَخَلْتُ الْقَصْرَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا كُنْتُ لِأَغَارَ عَلَيْكَ قَالَ وَقَالَ لِبِلَالٍ بِمَ سَبَقْتَنِي إِلَى الْجَنَّةِ قَالَ مَا أَحْدَثْتُ إِلَّا تَوَضَّأْتُ وَصَلَّيْتُ رَكْعَتَيْنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا
Abdulloh ibn Burayda aytadi: Men otam Buraydaning shunday deganini eshitdim: Rasululloh ﷺ tongga chiqib, Bilolni chaqirdilar va: «Ey Bilol, jannatga mendan nima bilan oʻzib ketding? Men jannatga har qachon kirsam, albatta oldimda sening qadam shitirlashingni eshitaman. Kecha men jannatga kirdim va sening shitirlashingni eshitdim. Soʻng oltindan boʻlgan baland, koʻzga tashlanib turgan bir qasr oldiga keldim. ‹Bu qasr kimniki?› dedim. ‹Arablardan boʻlgan bir kishiniki›, deyishdi. ‹Men arabman, bu qasr kimniki?› dedim. ‹Muhammadning ummatidan boʻlgan musulmonlardan bir kishiniki›, deyishdi. ‹Men Muhammadman, bu qasr kimniki?› dedim. ‹Umar ibn al-Xattobniki›, deyishdi», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Ey Umar, sening gʻayrating boʻlmaganida, qasrga kirgan boʻlardim», dedilar. U: «Ey Allohning Rasuli, men sizdan gʻayrat qilmasdim», dedi. (Roviy) aytdi: Soʻng u zot Bilolga: «Jannatga mendan nima bilan oʻzib ketding?» dedilar. U: «Menga hadas yetsa, albatta tahorat olib, ikki rakat namoz oʻqirdim», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ana shu bilan», dedilar.Абдуллоҳ ибн Бурайда айтади: Мен отам Бурайданинг шундай деганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ тонгга чиқиб, Билолни чақирдилар ва: «Эй Билол, жаннатга мендан нима билан ўзиб кетдинг? Мен жаннатга ҳар қачон кирсам, албатта олдимда сенинг қадам шитирлашингни эшитаман. Кеча мен жаннатга кирдим ва сенинг шитирлашингни эшитдим. Сўнг олтиндан бўлган баланд, кўзга ташланиб турган бир қаср олдига келдим. ‹Бу қаср кимники?› дедим. ‹Араблардан бўлган бир кишиники›, дейишди. ‹Мен арабман, бу қаср кимники?› дедим. ‹Муҳаммаднинг умматидан бўлган мусулмонлардан бир кишиники›, дейишди. ‹Мен Муҳаммадман, бу қаср кимники?› дедим. ‹Умар ибн ал-Хаттобники›, дейишди», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Умар, сенинг ғайратинг бўлмаганида, қасрга кирган бўлардим», дедилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен сиздан ғайрат қилмасдим», деди. (Ровий) айтди: Сўнг у зот Билолга: «Жаннатга мендан нима билан ўзиб кетдинг?» дедилар. У: «Менга ҳадас етса, албатта таҳорат олиб, икки ракат намоз ўқирдим», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Ана шу билан», дедилар.