حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ الْفَتْحِ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ وَصَلَّى الصَّلَوَاتِ بِوُضُوءٍ وَاحِدٍ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ فَعَلْتَ شَيْئًا لَمْ تَكُنْ تَفْعَلُهُ قَالَ إِنِّي عَمْدًا فَعَلْتُ يَا عُمَرُ
Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ har namoz uchun tahorat qilar edilar. Fath kuni boʻlganda esa tahorat qilib, maxsilariga mash tortdilar va namozlarni bitta tahorat bilan oʻqidilar. Shunda Umar u zotga: «Ey Allohning Rasuli, Siz ilgari qilmagan bir ishni qildingiz», dedi. U zot: «Ey Umar, men buni ataylab qildim», dedilar.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ ҳар намоз учун таҳорат қилар эдилар. Фатҳ куни бўлганда эса таҳорат қилиб, махсиларига маш тортдилар ва намозларни битта таҳорат билан ўқидилар. Шунда Умар у зотга: «Эй Аллоҳнинг Расули, Сиз илгари қилмаган бир ишни қилдингиз», деди. У зот: «Эй Умар, мен буни атайлаб қилдим», дедилар.