حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ وَأَبُو نُعَيْمٍ قَالَا حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ يَعْنِي ابْنَ جُمَيْعٍ قَالَ أَبُو نُعَيْمٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ مِثْلَ جُمَيْعٍ حَدَّثَنَا أَبُو الطُّفَيْلِ قَالَكَانَ بَيْنَ حُذَيْفَةَ وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْعَقَبَةِ مَا يَكُونُ بَيْنَ النَّاسِ فَقَالَ أَنْشُدُكَ اللَّهَ كَمْ كَانَ أَصْحَابُ الْعَقَبَةِ فَقَالَ لَهُ الْقَوْمُ أَخْبِرْهُ إِذْ سَأَلَكَ قَالَ إِنْ كُنَّا نُخْبَرُ أَنَّهُمْ أَرْبَعَةَ عَشَرَ وَقَالَ أَبُو نُعَيْمٍ فَقَالَ الرَّجُلُ كُنَّا نُخْبَرُ أَنَّهُمْ أَرْبَعَةَ عَشَرَ قَالَ فَإِنْ كُنْتَ مِنْهُمْ وَقَالَ أَبُو نُعَيْمٍ فِيهِمْ فَقَدْ كَانَ الْقَوْمُ خَمْسَةَ عَشَرَ وَأَشْهَدُ بِاللَّهِ أَنَّ اثْنَيْ عَشَرَ مِنْهُمْ حَرْبٌ لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهَادُ قَالَ أَبُو أَحْمَدَ الْأَشْهَادُ وَعَدَّنَا ثَلَاثَةً قَالُوا مَا سَمِعْنَا مُنَادِيَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَا عَلِمْنَا مَا أَرَادَ الْقَوْمُ قَالَ أَبُو أَحْمَدَ فِي حَدِيثِهِ وَقَدْ كَانَ فِي حَرَّةٍ فَمَشَى فَقَالَ لِلنَّاسِ إِنَّ الْمَاءَ قَلِيلٌ فَلَا يَسْبِقْنِي إِلَيْهِ أَحَدٌ فَوَجَدَ قَوْمًا قَدْ سَبَقُوهُ فَلَعَنَهُمْ يَوْمَئِذٍ
Abu Tufayl aytdi: Huzayfa bilan Aqaba ahlidan boʻlgan bir kishi oʻrtasida odamlar orasida boʻlib turadigan (janjal) yuz berdi. Shunda (u kishi): «Seni Alloh nomi bilan qasam ichirib soʻrayman: Aqaba ashoblari nechta edi?» dedi. Qavm unga: «U sendan soʻragan ekan, aytib ber», dedilar. U: «Bizga ular oʻn toʻrt kishi edi, deb xabar berilar edi», dedi. Abu Nuaym (rivoyatida) esa: «Haligi kishi: ‹Bizga ular oʻn toʻrt kishi edi, deb xabar berilar edi›, dedi», deydi. (Huzayfa): «Agar sen ham ulardan boʻlsang, demak qavm oʻn besh kishi boʻlibdi. Alloh nomi bilan guvohlik beramanki, ulardan oʻn ikkitasi dunyo hayotida va guvohlar turadigan kunda Allohga hamda Uning Rasuliga qarshi urush (qiluvchi)dir», dedi. Abu Ahmad: «Ashhod (soʻzidir)», dedi. (Huzayfa) uchtasini esa (uzrli) sanadi: «Ular: ‹Biz Rasululloh ﷺning jarchisini eshitmadik va qavm nimani xohlaganini bilmadik›, dedilar», (dedi). Abu Ahmad oʻz hadisida (shunday) dedi: U zot bir harrada (toshli tekislikda) edilar, soʻng yurdilar va odamlarga: «Suv oz, hech kim mendan oldin unga yetib bormasin!» dedilar. Ammo baʼzi kishilarning oʻzlaridan oldin yetib borganini koʻrdilar va oʻsha kuni ularni laʼnatladilar.Абу Туфайл айтди: Ҳузайфа билан Ақаба аҳлидан бўлган бир киши ўртасида одамлар орасида бўлиб турадиган (жанжал) юз берди. Шунда (у киши): «Сени Аллоҳ номи билан қасам ичириб сўрайман: Ақаба ашоблари нечта эди?» деди. Қавм унга: «У сендан сўраган экан, айтиб бер», дедилар. У: «Бизга улар ўн тўрт киши эди, деб хабар берилар эди», деди. Абу Нуайм (ривоятида) эса: «Ҳалиги киши: ‹Бизга улар ўн тўрт киши эди, деб хабар берилар эди›, деди», дейди. (Ҳузайфа): «Агар сен ҳам улардан бўлсанг, демак қавм ўн беш киши бўлибди. Аллоҳ номи билан гувоҳлик бераманки, улардан ўн иккитаси дунё ҳаётида ва гувоҳлар турадиган кунда Аллоҳга ҳамда Унинг Расулига қарши уруш (қилувчи)дир», деди. Абу Аҳмад: «Ашҳод (сўзидир)», деди. (Ҳузайфа) учтасини эса (узрли) санади: «Улар: ‹Биз Расулуллоҳ ﷺнинг жарчисини эшитмадик ва қавм нимани хоҳлаганини билмадик›, дедилар», (деди). Абу Аҳмад ўз ҳадисида (шундай) деди: У зот бир ҳаррада (тошли текисликда) эдилар, сўнг юрдилар ва одамларга: «Сув оз, ҳеч ким мендан олдин унга етиб бормасин!» дедилар. Аммо баъзи кишиларнинг ўзларидан олдин етиб борганини кўрдилар ва ўша куни уларни лаънатладилар.