حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى قَالَاسْتَسْقَى حُذَيْفَةُ مِنْ دِهْقَانٍ أَوْ عِلْجٍ فَأَتَاهُ بِإِنَاءٍ فِضَّةٍ فَحَذَفَهُ بِهِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى الْقَوْمِ اعْتَذَرَ اعْتِذَارًا وَقَالَ إِنِّي إِنَّمَا فَعَلْتُ ذَلِكَ بِهِ عَمْدًا لِأَنِّي كُنْتُ نَهَيْتُهُ قَبْلَ هَذِهِ الْمَرَّةِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَانَا عَنْ لُبْسِ الدِّيبَاجِ وَالْحَرِيرِ وَآنِيَةِ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَقَالَ هُوَ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا وَهُوَ لَنَا فِي الْآخِرَةِ
Abdurrahmon ibn Abu Laylodan rivoyat qilinadi: Huzayfa (roziyallohu anhu) bir dehqondan yoki ajamiydan suv soʻradi. U esa unga kumush idishda keltirdi. Shunda u idishni unga otib yubordi. Soʻng odamlarga yuzlanib, uzr aytdi va: «Men bunga ataylab shunday qildim, chunki men uni bundan oldin ham qaytargan edim. Darhaqiqat, Rasululloh ﷺ bizni debo va ipak kiyishdan hamda oltin va kumush idishlardan qaytardilar va: ‹U ular uchun dunyoda, biz uchun esa oxiratdadir›, dedilar», dedi.Абдурраҳмон ибн Абу Лайлодан ривоят қилинади: Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу) бир деҳқондан ёки ажамийдан сув сўради. У эса унга кумуш идишда келтирди. Шунда у идишни унга отиб юборди. Сўнг одамларга юзланиб, узр айтди ва: «Мен бунга атайлаб шундай қилдим, чунки мен уни бундан олдин ҳам қайтарган эдим. Дарҳақиқат, Расулуллоҳ ﷺ бизни дебо ва ипак кийишдан ҳамда олтин ва кумуш идишлардан қайтардилар ва: ‹У улар учун дунёда, биз учун эса охиратдадир›, дедилар», деди.