Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kecha men Rasululloh ﷺning namozlarida (ergashib) namoz oʻqish uchun keldim. U zot namozni boshlab, past ham, baland ham boʻlmagan chiroyli bir qiroat qildilar — uni tartil bilan, bizga eshittirib oʻqirdilar. Soʻng qiyomlari miqdoricha ruku qildilar, soʻng rukular miqdoricha turib, boshlarini koʻtardilar va: «Samiallohu liman hamidah», dedilar. Soʻng: «Alhamdu lillahi zil-jabaruti val-malakuti val-kibriyoi val-azamati», deb «at-tavl»ga yetgunlaricha aytdilar. Bu esa tunning qorongʻisida edi. Abdulmalik aytdi: Bu tunning nafl namozi edi.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир кеча мен Расулуллоҳ ﷺнинг намозларида (эргашиб) намоз ўқиш учун келдим. У зот намозни бошлаб, паст ҳам, баланд ҳам бўлмаган чиройли бир қироат қилдилар — уни тартил билан, бизга эшиттириб ўқирдилар. Сўнг қиёмлари миқдорича руку қилдилар, сўнг рукулар миқдорича туриб, бошларини кўтардилар ва: «Самиаллоҳу лиман ҳамидаҳ», дедилар. Сўнг: «Алҳамду лиллаҳи зил-жабарути вал-малакути вал-кибриёи вал-азамати», деб «ат-тавл»га етгунларича айтдилар. Бу эса туннинг қоронғисида эди. Абдулмалик айтди: Бу туннинг нафл намози эди.