حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ الْأَعْمَشِ حَدَّثَنِي شَقِيقٌ قَالَ سَمِعْتُ حُذَيْفَةَ وَوَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ حُذَيْفَةَ وحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ وَقَالَ سَمِعْتُ حُذَيْفَةَ قَالَكُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ عُمَرَ فَقَالَ أَيُّكُمْ يَحْفَظُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْفِتْنَةِ قُلْتُ أَنَا كَمَا قَالَهُ قَالَ إِنَّكَ لَجَرِيءٌ عَلَيْهَا أَوْ عَلَيْهِ قُلْتُ فَتْنَةُ الرَّجُلِ فِي أَهْلِهِ وَمَالِهِ وَوَلَدِهِ وَجَارِهِ يُكَفِّرُهَا الصَّلَاةُ وَالصَّدَقَةُ وَالْأَمْرُ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْيُ عَنْ الْمُنْكَرِ قَالَ لَيْسَ هَذَا أُرِيدُ وَلَكِنْ الْفِتْنَةُ الَّتِي تَمُوجُ كَمَوْجِ الْبَحْرِ قُلْتُ لَيْسَ عَلَيْكَ مِنْهَا بَأْسٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ بَيْنَكَ وَبَيْنَهَا بَابًا مُغْلَقًا قَالَ أَيُكْسَرُ أَوْ يُفْتَحُ قُلْتُ بَلْ يُكْسَرُ قَالَ إِذًا لَا يُغْلَقُ أَبَدًاقُلْنَا أَكَانَ عُمَرُ يَعْلَمُ مَنْ الْبَابُ قَالَ نَعَمْ كَمَا يَعْلَمُ أَنَّ دُونَ غَدٍ لَيْلَةً قَالَ وَكِيعٌ فِي حَدِيثِهِ قَالَ فَقَالَ مَسْرُوقٌ لِحُذَيْفَةَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ كَانَ عُمَرُ يَعْلَمُ مَا حَدَّثَهُ بِهِ قُلْنَا أَكَانَ عُمَرُ يَعْلَمُ مَنْ الْبَابُ قَالَ نَعَمْ كَمَا يَعْلَمُ أَنَّ دُونَ غَدٍ لَيْلَةً إِنِّي حَدَّثْتُهُ حَدِيثًا لَيْسَ بِالْأَغَالِيطِ فَهِبْنَا حُذَيْفَةَ أَنْ نَسْأَلَهُ مَنْ الْبَابُ فَأَمَرْنَا مَسْرُوقًا فَسَأَلَهُ فَقَالَ الْبَابُ عُمَرُ
Huzayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Umarning huzurida oʻtirgan edik. U: «Sizlardan qaysingiz Rasululloh ﷺning fitna haqidagi soʻzlarini yodda saqlaydi?» dedi. Men: «Men uni u zot aytganday (yodda saqlayman)», dedim. U: «Sen unga nisbatan juda dadil ekansan», dedi. Men: «Kishining ahli, moli, bolasi va qoʻshnisi haqidagi fitnasini namoz, sadaqa, yaxshilikka buyurish va yomonlikdan qaytarish kafforat qiladi», dedim. U: «Men buni nazarda tutmadim, balki dengiz toʻlqinidek toʻlqinlanadigan fitnani (soʻramoqdaman)», dedi. Men: «Ey moʻminlar amiri, undan senga zarar yoʻq, chunki sen bilan uning orasida yopiq bir eshik bor», dedim. U: «U eshik sinadimi yoki ochiladimi?» dedi. Men: «Yoʻq, sinadi», dedim. U: «Unday boʻlsa, u hech qachon yopilmaydi», dedi. Biz: «Umar eshik kimligini bilarmidi?» dedik. U: «Ha, ertangi kundan oldin kecha borligini bilgandek bilardi», dedi. Vakiʼ oʻz rivoyatida shunday dedi: Masruq Huzayfaga: «Ey Abu Abdulloh, Umar oʻziga aytilgan narsani bilarmidi?» dedi. Biz: «Umar eshik kimligini bilarmidi?» dedik. U: «Ha, ertangi kundan oldin kecha borligini bilgandek bilardi. Men unga xato aralashmagan bir hadisni aytib berdim», dedi. Biz Huzayfadan eshik kim ekanini soʻrashga qoʻrqdik, shuning uchun Masruqqa buyurdik, u soʻradi. Shunda u: «Eshik — Umardir», dedi.Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Умарнинг ҳузурида ўтирган эдик. У: «Сизлардан қайсингиз Расулуллоҳ ﷺнинг фитна ҳақидаги сўзларини ёдда сақлайди?» деди. Мен: «Мен уни у зот айтгандай (ёдда сақлайман)», дедим. У: «Сен унга нисбатан жуда дадил экансан», деди. Мен: «Кишининг аҳли, моли, боласи ва қўшниси ҳақидаги фитнасини намоз, садақа, яхшиликка буюриш ва ёмонликдан қайтариш каффорат қилади», дедим. У: «Мен буни назарда тутмадим, балки денгиз тўлқинидек тўлқинланадиган фитнани (сўрамоқдаман)», деди. Мен: «Эй мўминлар амири, ундан сенга зарар йўқ, чунки сен билан унинг орасида ёпиқ бир эшик бор», дедим. У: «У эшик синадими ёки очиладими?» деди. Мен: «Йўқ, синади», дедим. У: «Ундай бўлса, у ҳеч қачон ёпилмайди», деди. Биз: «Умар эшик кимлигини билармиди?» дедик. У: «Ҳа, эртанги кундан олдин кеча борлигини билгандек биларди», деди. Вакиъ ўз ривоятида шундай деди: Масруқ Ҳузайфага: «Эй Абу Абдуллоҳ, Умар ўзига айтилган нарсани билармиди?» деди. Биз: «Умар эшик кимлигини билармиди?» дедик. У: «Ҳа, эртанги кундан олдин кеча борлигини билгандек биларди. Мен унга хато аралашмаган бир ҳадисни айтиб бердим», деди. Биз Ҳузайфадан эшик ким эканини сўрашга қўрқдик, шунинг учун Масруққа буюрдик, у сўради. Шунда у: «Эшик — Умардир», деди.