حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا وَائِلٍ قَالَقِيلَ لِأُسَامَةَ أَلَا تُكَلِّمُ هَذَا قَالَ قَدْ كَلَّمْتُهُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يُجَاءُ بِرَجُلٍ فَيُطْرَحُ فِي النَّارِ فَيَطْحَنُ فِيهَا كَطَحْنِ الْحِمَارِ بِرَحَاهُ فَيُطِيفُ بِهِ أَهْلُ النَّارِ فَيَقُولُونَ يَا فُلَانُ أَلَسْتَ كُنْتَ تَأْمُرُ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَى عَنْ الْمُنْكَرِ فَيَقُولُ إِنِّي كُنْتُ آمُرُ بِالْمَعْرُوفِ وَلَا أَفْعَلُهُ وَأَنْهَى عَنْ الْمُنْكَرِ وَأَفْعَلُهُقَالَ شُعْبَةُ وَحَدَّثَنِي مَنْصُورٌ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ أُسَامَةَ بِنَحْوٍ مِنْهُ إِلَّا أَنَّهُ زَادَ فِيهِ فَتَنْدَلِقُ أَقْتَابُ بَطْنِهِ
Abu Voil aytdi: Usomaga: «Sen mana bunga (hokimga) gapirmaysanmi?» deyildi. U: «Men unga gapirdim. Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitganman», dedi: «(Qiyomatda) bir kishi keltirilib, oʻtga tashlanadi; u — eshak tegirmonni aylantirgandek — unda aylanadi. Doʻzax ahli uning atrofiga toʻplanib: ‹Ey falon, sen amri maʼruf qilib, nahyi munkar qilmasmiding?› deydi. U: ‹Men amri maʼruf qilardim-u, oʻzim uni qilmasdim; nahyi munkar qilardim-u, oʻzim uni qilardim›, deydi». Shuʼba aytdi: Menga Mansur Abu Voildan, u Usomadan shunga oʻxshash rivoyat qildi, faqat unda: «Uning qorni ichaklari toʻkilib chiqadi», deb ziyoda qildi.Абу Воил айтди: Усомага: «Сен мана бунга (ҳокимга) гапирмайсанми?» дейилди. У: «Мен унга гапирдим. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитганман», деди: «(Қиёматда) бир киши келтирилиб, ўтга ташланади; у — эшак тегирмонни айлантиргандек — унда айланади. Дўзах аҳли унинг атрофига тўпланиб: ‹Эй фалон, сен амри маъруф қилиб, наҳйи мункар қилмасмидинг?› дейди. У: ‹Мен амри маъруф қилардим-у, ўзим уни қилмасдим; наҳйи мункар қилардим-у, ўзим уни қилардим›, дейди». Шуъба айтди: Менга Мансур Абу Воилдан, у Усомадан шунга ўхшаш ривоят қилди, фақат унда: «Унинг қорни ичаклари тўкилиб чиқади», деб зиёда қилди.