Abu Voil

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَقَالَ أَبُو مُوسَى لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ إِنْ لَمْ نَجِدْ الْمَاءَ لَا نُصَلِّي قَالَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ نَعَمْ إِنْ لَمْ نَجِدْ الْمَاءَ شَهْرًا لَمْ نُصَلِّ وَلَوْ رَخَّصْتُ لَهُمْ فِي هَذَا كَانَ إِذَا وَجَدَ أَحَدُهُمْ الْبَرْدَ قَالَ هَكَذَا يَعْنِي تَيَمَّمَ وَصَلَّى قَالَ فَقُلْتُ لَهُ فَأَيْنَ قَوْلُ عَمَّارٍ لِعُمَرَ قَالَ إِنِّي لَمْ أَرَ عُمَرَ قَنَعَ بِقَوْلِ عَمَّارٍ

Abu Voil aytdi: Abu Muso Abdulloh ibn Masʼudga: «Agar suv topmasak, namoz oʻqimaymizmi?» dedi. Abdulloh: «Ha, bir oy suv topmasak ham namoz oʻqimaymiz. Agar men ularga bunda ruxsat bersam, biri sovuqni topganida shunday qilib qoʻyar edi», dedi — yaʼni tayammum qilib, namoz oʻqib olar edi. (Abu Muso) aytdi: Men unga: «Unda Ammorning Umarga aytgan soʻzi qayerda qoldi?» dedim. U: «Men Umarning Ammorning soʻziga qanoat qilganini koʻrmadim», dedi.Абу Воил айтди: Абу Мусо Абдуллоҳ ибн Масъудга: «Агар сув топмасак, намоз ўқимаймизми?» деди. Абдуллоҳ: «Ҳа, бир ой сув топмасак ҳам намоз ўқимаймиз. Агар мен уларга бунда рухсат берсам, бири совуқни топганида шундай қилиб қўяр эди», деди — яъни таяммум қилиб, намоз ўқиб олар эди. (Абу Мусо) айтди: Мен унга: «Унда Амморнинг Умарга айтган сўзи қаерда қолди?» дедим. У: «Мен Умарнинг Амморнинг сўзига қаноат қилганини кўрмадим», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا وَائِلٍ قَالَلَمَّا بَعَثَ عَلِيٌّ عَمَّارًا وَالْحَسَنَ إِلَى الْكُوفَةِ لِيَسْتَنْفِرَاهُمْ فَخَطَبَ عَمَّارٌ فَقَالَ إِنِّي لَأَعْلَمُ أَنَّهَا زَوْجَتُهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَلَكِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ ابْتَلَاكُمْ لِتَتَّبِعُوهُ أَوْ إِيَّاهَا

Abu Voil aytdi: Ali Ammor va Hasanni Kufa ahlini (jangga) safarbar qilish uchun yuborganida, Ammor xutba qilib: «Albatta men u (Oisha) u zotning dunyo va oxiratdagi zavjalari ekanini bilaman. Lekin Alloh azza va jalla sizlarni — u zotga ergashasizmi yoki ungami deb — sinab koʻrdi», dedi.Абу Воил айтди: Али Аммор ва Ҳасанни Куфа аҳлини (жангга) сафарбар қилиш учун юборганида, Аммор хутба қилиб: «Албатта мен у (Оиша) у зотнинг дунё ва охиратдаги завжалари эканини биламан. Лекин Аллоҳ азза ва жалла сизларни — у зотга эргашасизми ёки унгами деб — синаб кўрди», деди.