HadislarҲадисларPaygʻambarlar vorislariПайғамбарлар ворислари
Musnad Ahmad · HadisМуснад Аҳмад · Ҳадис20801

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ قَالَقَالُوا لَهُ أَلَا تَدْخُلُ عَلَى هَذَا الرَّجُلِ فَتُكَلِّمُهُ قَالَ فَقَالَ أَلَا تَرَوْنَ أَنِّي لَا أُكَلِّمُهُ إِلَّا أُسْمِعُكُمْ وَاللَّهِ لَقَدْ كَلَّمْتُهُ فِيمَا بَيْنِي وَبَيْنَهُ مَا دُونَ أَنْ أَفْتَحَ أَمْرًا لَا أُحِبُّ أَنْ أَكُونَ أَنَا أَوَّلَ مَنْ فَتَحَهُ وَلَا أَقُولُ لِرَجُلٍ أَنْ يَكُونَ عَلَيَّ أَمِيرًا إِنَّهُ خَيْرُ النَّاسِ بَعْدَ مَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يُؤْتَى بِالرَّجُلِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُلْقَى فِي النَّارِ فَتَنْدَلِقُ أَقْتَابُ بَطْنِهِ فَيَدُورُ بِهَا فِي النَّارِ كَمَا يَدُورُ الْحِمَارُ بِالرَّحَا قَالَ فَيَجْتَمِعُ أَهْلُ النَّارِ إِلَيْهِ فَيَقُولُونَ يَا فُلَانُ أَمَا كُنْتَ تَأْمُرُنَا بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَانَا عَنْ الْمُنْكَرِ قَالَ فَيَقُولُ بَلَى قَدْ كُنْتُ آمُرُ بِالْمَعْرُوفِ وَلَا آتِيهِ وَأَنْهَى عَنْ الْمُنْكَرِ وَآتِيهِ

Usoma ibn Zayd (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Unga: «Ana shu kishining huzuriga kirib, u bilan gaplashmaysanmi?» — deyildi. Shunda u: «Men u bilan faqat sizlarga eshittirish uchungina gaplashaman, deb oʻylaysizlarmi? Vallohi, men u bilan oʻzim bilan uning oramizda gaplashdim, biroq men birinchi boʻlib ochishni yoqtirmaydigan bir ishni ochmadim. Hamda men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitganimdan keyin, ustimga amir boʻlgan birov haqida: ‹U odamlarning eng yaxshisi›, — demayman», dedi: «Qiyomat kuni bir kishi keltirilib, doʻzaxga tashlanadi. Bas, uning qorni ichaklari toʻkilib chiqadi va u, eshak tegirmonni aylantirgani kabi, ular bilan doʻzaxda aylanaveradi. Shunda doʻzax ahli uning oldiga toʻplanib: ‹Ey falonchi, sen bizni yaxshilikka buyurib, yomonlikdan qaytarmasmiding?› — deydilar. U esa: ‹Ha, men yaxshilikka buyurardim, lekin oʻzim qilmas edim; yomonlikdan qaytarardim, lekin oʻzim qilardim›, — deydi», — dedilar.Усома ибн Зайд (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Унга: «Ана шу кишининг ҳузурига кириб, у билан гаплашмайсанми?» — дейилди. Шунда у: «Мен у билан фақат сизларга эшиттириш учунгина гаплашаман, деб ўйлайсизларми? Валлоҳи, мен у билан ўзим билан унинг орамизда гаплашдим, бироқ мен биринчи бўлиб очишни ёқтирмайдиган бир ишни очмадим. Ҳамда мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитганимдан кейин, устимга амир бўлган биров ҳақида: ‹У одамларнинг энг яхшиси›, — демайман», деди: «Қиёмат куни бир киши келтирилиб, дўзахга ташланади. Бас, унинг қорни ичаклари тўкилиб чиқади ва у, эшак тегирмонни айлантиргани каби, улар билан дўзахда айланаверади. Шунда дўзах аҳли унинг олдига тўпланиб: ‹Эй фалончи, сен бизни яхшиликка буюриб, ёмонликдан қайтармасмидинг?› — дейдилар. У эса: ‹Ҳа, мен яхшиликка буюрардим, лекин ўзим қилмас эдим; ёмонликдан қайтарардим, лекин ўзим қилардим›, — дейди», — дедилар.

Darajasi:Даражаси: Isnodi sahihИсноди саҳиҳ (شعيب الأرناؤوط) · Rivoyat qildi:Ривоят қилди: Usoma ibn Zayd