حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ قَالَ كُنْتُ بِالْمَدِينَةِ فَبَلَغَنِي أَنَّ الطَّاعُونَ بِالْكُوفَةِ قَالَ فَذَكَرَ لِي عَطَاءُ بْنُ يَسَارٍ وَغَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ هَذَا الْحَدِيثَ قَالَ فَقُلْتُ مَنْ يُحَدِّثُهُ قَالَ فَقَالُوا عَامِرُ بْنُ سَعْدٍ وَكَانَ غَائِبًا قَالَفَلَقِيتُ إِبْرَاهِيمَ بْنَ سَعْدٍ قَالَ فَسَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ سَمِعْتُ أُسَامَةَ يُحَدِّثُ سَعْدًا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ هَذَا الْوَجَعَ رِجْسٌ وَعَذَابٌ أَوْ بَقِيَّةُ عَذَابٍ حَبِيبٌ شَكَّ فِيهِ عُذِّبَ بِهِ نَاسٌ قَبْلَكُمْ فَإِذَا كَانَ بِأَرْضٍ وَأَنْتُمْ بِهَا فَلَا تَخْرُجُوا مِنْهَا وَإِذَا سَمِعْتُمْ بِهِ فِي أَرْضٍ فَلَا تَدْخُلُوهَا قَالَ فَقُلْتُ لَهُ آنْتَ سَمِعْتَ أُسَامَةَ يُحَدِّثُ سَعْدًا فَلَمْ يُنْكِرْ قَالَ نَعَمْ
Habib ibn Abu Sobit aytdi: Men Madinada edim, menga Kufada toun (vabo) borligi xabari yetdi. Ato ibn Yasor va madinaliklardan bir necha kishi menga bu hadisni zikr qildilar. Men: «Buni kim soʻzlab beradi?» dedim. Ular: «Omir ibn Saʼd», dedilar, u esa yoʻq edi. Shunda men Ibrohim ibn Saʼd bilan uchrashdim va undan bu haqda soʻradim. U: «Men Usoma Saʼdga Rasululloh ﷺning shunday deganlarini soʻzlab berganini eshitdim: ‹Albatta, bu ogʻriq — rijs va azobdir›, yoki ‹azob qoldigʻidir› — Habib bunda shubha qildi — ‹u bilan sizlardan oldingi kishilar azoblangan. Bas, u bir yerda boʻlsa va sizlar oʻsha yerda boʻlsangiz, undan chiqmanglar; bir yerda u haqda eshitsangiz, u yerga kirmanglar›», dedi. Men unga: «Sen oʻzing Usomaning Saʼdga soʻzlab berganini eshitdingmi, u (Saʼd) buni inkor qilmadimi?» dedim. U: «Ha», dedi.Ҳабиб ибн Абу Собит айтди: Мен Мадинада эдим, менга Куфада тоун (вабо) борлиги хабари етди. Ато ибн Ясор ва мадиналиклардан бир неча киши менга бу ҳадисни зикр қилдилар. Мен: «Буни ким сўзлаб беради?» дедим. Улар: «Омир ибн Саъд», дедилар, у эса йўқ эди. Шунда мен Иброҳим ибн Саъд билан учрашдим ва ундан бу ҳақда сўрадим. У: «Мен Усома Саъдга Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини сўзлаб берганини эшитдим: ‹Албатта, бу оғриқ — рижс ва азобдир›, ёки ‹азоб қолдиғидир› — Ҳабиб бунда шубҳа қилди — ‹у билан сизлардан олдинги кишилар азобланган. Бас, у бир ерда бўлса ва сизлар ўша ерда бўлсангиз, ундан чиқманглар; бир ерда у ҳақда эшитсангиз, у ерга кирманглар›», деди. Мен унга: «Сен ўзинг Усоманинг Саъдга сўзлаб берганини эшитдингми, у (Саъд) буни инкор қилмадими?» дедим. У: «Ҳа», деди.