حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ سَوَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ مُعَاوِيَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ قَيْسٍ الْكِنْدِيِّ أَنَّهُ سَمِعَ عَاصِمَ بْنَ حُمَيْدٍ يَقُولُ سَمِعْتُ عَوْفَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقُمْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَدَأَ فَاسْتَاكَ ثُمَّ تَوَضَّأَ ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي وَقُمْتُ مَعَهُ فَبَدَأَ فَاسْتَفْتَحَ الْبَقَرَةَ لَا يَمُرُّ بِآيَةِ رَحْمَةٍ إِلَّا وَقَفَ فَسَأَلَ وَلَا يَمُرُّ بِآيَةِ عَذَابٍ إِلَّا وَقَفَ يَتَعَوَّذُ ثُمَّ رَكَعَ فَمَكَثَ رَاكِعًا بِقَدْرِ قِيَامِهِ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ سُبْحَانَ ذِي الْجَبَرُوتِ وَالْمَلَكُوتِ وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْعَظَمَةِ ثُمَّ قَرَأَ آلَ عِمْرَانَ ثُمَّ سُورَةً فَفَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ
Avf ibn Molik (roziyallohu anhu) aytadilar: «Rasululloh ﷺ bilan namozga turdim. U zot avval misvok ishlatib, taharat oldilar, soʻng turib namoz oʻqidilar, men ham u zot bilan turdim. Baqara surasidan boshladilar va rahmat oyatiga uchrasalar, toʻxtab, rahmat soʻrar, azob oyatiga uchrasalar, toʻxtab, panoh soʻrar edilar. Soʻng rukuga bordilar va qiyomlari qadar ruku qildilar, rukularida: ‹Jabarut, malakut, ulugʻvorlik va azamat egasi boʻlgan Zot pokdir›, deb aytdilar. Soʻng Oli Imronni, keyin yana bir surani oʻqib, xuddi shunday qildilar».Авф ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтадилар: «Расулуллоҳ ﷺ билан намозга турдим. У зот аввал мисвок ишлатиб, таҳарат олдилар, сўнг туриб намоз ўқидилар, мен ҳам у зот билан турдим. Бақара сурасидан бошладилар ва раҳмат оятига учрасалар, тўхтаб, раҳмат сўрар, азоб оятига учрасалар, тўхтаб, паноҳ сўрар эдилар. Сўнг рукуга бордилар ва қиёмлари қадар руку қилдилар, рукуларида: ‹Жабарут, малакут, улуғворлик ва азамат эгаси бўлган Зот покдир›, деб айтдилар. Сўнг Оли Имронни, кейин яна бир сурани ўқиб, худди шундай қилдилар».