Ubayd ibn Xolid as-Sulamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ikki kishini oʻzaro birodar qilib qoʻygan edilar. Ulardan biri Nabiy ﷺ zamonlarida oʻldirildi, soʻng ikkinchisi vafot etdi. Unga janoza namozini oʻqishdi. Nabiy ﷺ: «Nima dedingiz?» dedilar. Biz: «Allohumma, uni magʻfirat qil; Allohumma, unga rahm qil; Allohumma, uni oʻrtogʻiga qoʻshgin», dedik. Shunda Nabiy ﷺ: «Uning namozidan keyingi namozi qani, roʻzasi — yoki amalidan keyingi amali — qani? Ular ikkisining orasi osmon bilan yer orasidan ham uzoqroqdir», dedilar.Убайд ибн Холид ас-Суламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ икки кишини ўзаро биродар қилиб қўйган эдилар. Улардан бири Набий ﷺ замонларида ўлдирилди, сўнг иккинчиси вафот этди. Унга жаноза намозини ўқишди. Набий ﷺ: «Нима дедингиз?» дедилар. Биз: «Аллоҳумма, уни мағфират қил; Аллоҳумма, унга раҳм қил; Аллоҳумма, уни ўртоғига қўшгин», дедик. Шунда Набий ﷺ: «Унинг намозидан кейинги намози қани, рўзаси — ёки амалидан кейинги амали — қани? Улар иккисининг ораси осмон билан ер орасидан ҳам узоқроқдир», дедилар.