حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ قَالَ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ عَنْ تَمِيمِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ خَالِدٍ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ مَوْتُ الْفَجْأَةِ أَخْذَةُ أَسَفٍ وَحَدَّثَ بِهِ مَرَّةً عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Nabiy ﷺning sahobalaridan boʻlgan Ubayd ibn Xolid (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Toʻsatdan (kelgan) oʻlim — gʻazab bilan olishdir». (Roviy) uni bir marta Nabiy ﷺdan (marfuʼ qilib) rivoyat qildi.Набий ﷺнинг саҳобаларидан бўлган Убайд ибн Холид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Тўсатдан (келган) ўлим — ғазаб билан олишдир». (Ровий) уни бир марта Набий ﷺдан (марфуъ қилиб) ривоят қилди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ تَمِيمِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ خَالِدٍ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّهُ قَالَ فِي مَوْتِ الْفَجْأَةِ أَخْذَةُ أَسَفٍ

Nabiy ﷺning sahobalaridan boʻlgan Ubayd ibn Xolid (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u toʻsatdan (kelgan) oʻlim haqida: «(U) gʻazab bilan olishdir», dedi.Набий ﷺнинг саҳобаларидан бўлган Убайд ибн Холид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у тўсатдан (келган) ўлим ҳақида: «(У) ғазаб билан олишдир», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ مَيْمُونٍ يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبِيعَةَ السُّلَمِيِّ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ خَالِدٍ السُّلَمِيِّ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَآخَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ قُتِلَ أَحَدُهُمَا عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ مَاتَ الْآخَرُ فَصَلَّوْا عَلَيْهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا قُلْتُمْ قَالَ قُلْنَا اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ اللَّهُمَّ ارْحَمْهُ اللَّهُمَّ أَلْحِقْهُ بِصَاحِبِهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَيْنَ صَلَاتُهُ بَعْدَ صَلَاتِهِ وَأَيْنَ صِيَامُهُ أَوْ عَمَلُهُ بَعْدَ عَمَلِهِ مَا بَيْنَهُمَا أَبْعَدُ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ

Ubayd ibn Xolid as-Sulamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ikki kishini oʻzaro birodar qilib qoʻygan edilar. Ulardan biri Nabiy ﷺ zamonlarida oʻldirildi, soʻng ikkinchisi vafot etdi. Unga janoza namozini oʻqishdi. Nabiy ﷺ: «Nima dedingiz?» dedilar. Biz: «Allohumma, uni magʻfirat qil; Allohumma, unga rahm qil; Allohumma, uni oʻrtogʻiga qoʻshgin», dedik. Shunda Nabiy ﷺ: «Uning namozidan keyingi namozi qani, roʻzasi — yoki amalidan keyingi amali — qani? Ular ikkisining orasi osmon bilan yer orasidan ham uzoqroqdir», dedilar.Убайд ибн Холид ас-Суламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ икки кишини ўзаро биродар қилиб қўйган эдилар. Улардан бири Набий ﷺ замонларида ўлдирилди, сўнг иккинчиси вафот этди. Унга жаноза намозини ўқишди. Набий ﷺ: «Нима дедингиз?» дедилар. Биз: «Аллоҳумма, уни мағфират қил; Аллоҳумма, унга раҳм қил; Аллоҳумма, уни ўртоғига қўшгин», дедик. Шунда Набий ﷺ: «Унинг намозидан кейинги намози қани, рўзаси — ёки амалидан кейинги амали — қани? Улар иккисининг ораси осмон билан ер орасидан ҳам узоқроқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ خَالِدٍ السُّلَمِيِّ قَالَآخَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ فَقُتِلَ أَحَدُهُمَا وَمَاتَ الْآخَرُ بَعْدَهُ فَصَلَّيْنَا عَلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا قُلْتُمْ قَالُوا دَعَوْنَا لَهُ اللَّهُمَّ أَلْحِقْهُ بِصَاحِبِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَيْنَ صَلَاتُهُ بَعْدَ صَلَاتِهِ وَأَيْنَ صَوْمُهُ بَعْدَ صَوْمِهِ وَأَيْنَ عَمَلُهُ بَعْدَ عَمَلِهِ شَكَّ فِي الصَّلَاةِ وَالْعَمَلِ شُعْبَةُ فِي أَحَدِهِمَا الَّذِي بَيْنَهُمَا كَمَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِحَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ مَيْمُونٍ يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبِيعَةَ السُّلَمِيِّ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ خَالِدٍ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ آخَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ

Ubayd ibn Xolid as-Sulamiy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ ikki kishini oʻzaro birodar qilib qoʻygan edilar. Ulardan biri oʻldirildi, ikkinchisi esa undan keyin vafot etdi. Biz unga (janoza) namozini oʻqidik. Rasululloh ﷺ: «Nima dedingizlar?» dedilar. Ular: «Biz unga: ‹Allohim, uni oʻrtogʻiga qoʻshgin›, deb duo qildik», dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Uning namozidan keyingi namozi qani, roʻzasidan keyingi roʻzasi qani, amalidan keyingi amali qani?» dedilar — namoz va amal (soʻzlarining) birida Shuʼba shubha qildi — «Ular ikkovining orasi osmon bilan yer orasidek(dir).» Boshqa (rivoyatda) Ubayd ibn Xolid — u Nabiy ﷺning sahobalaridan edi — aytdi: Nabiy ﷺ ikki kishini oʻzaro birodar qildilar, deb hadisni zikr qildi.Убайд ибн Холид ас-Суламий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ икки кишини ўзаро биродар қилиб қўйган эдилар. Улардан бири ўлдирилди, иккинчиси эса ундан кейин вафот этди. Биз унга (жаноза) намозини ўқидик. Расулуллоҳ ﷺ: «Нима дедингизлар?» дедилар. Улар: «Биз унга: ‹Аллоҳим, уни ўртоғига қўшгин›, деб дуо қилдик», дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Унинг намозидан кейинги намози қани, рўзасидан кейинги рўзаси қани, амалидан кейинги амали қани?» дедилар — намоз ва амал (сўзларининг) бирида Шуъба шубҳа қилди — «Улар икковининг ораси осмон билан ер орасидек(дир).» Бошқа (ривоятда) Убайд ибн Холид — у Набий ﷺнинг саҳобаларидан эди — айтди: Набий ﷺ икки кишини ўзаро биродар қилдилар, деб ҳадисни зикр қилди.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا ابْنُ مُرَّةَ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ مَيْمُونٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ خَالِدٍ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ قَالَآخَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ فَقُتِلَ أَحَدُهُمَا وَمَاتَ الْآخَرُ بَعْدَهُ فَصَلَّيْنَا عَلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا قُلْتُمْ قَالُوا دَعَوْنَا لَهُ أَنْ يَغْفِرَ لَهُ وَأَنْ يَرْحَمَهُ وَأَنْ يُلْحِقَهُ بِصَاحِبِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَيْنَ صَلَاتُهُ بَعْدَ صَلَاتِهِ وَعَمَلُهُ بَعْدَ عَمَلِهِ أَوْ صِيَامُهُ بَعْدَ صِيَامِهِ قَالَ إِنَّ مَا بَيْنَهُمَا كَمَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ

Ubayd ibn Xolid as-Sulamiy (roziyallohu anhu) — Bani Sulaymdan bir kishi — aytdi: Rasululloh ﷺ ikki kishini oʻzaro birodar qildilar. Soʻng ulardan biri oʻldirildi, ikkinchisi esa undan keyin vafot etdi. Biz unga (janoza) namozini oʻqidik. Shunda Rasululloh ﷺ: «Nima dedingizlar?» dedilar. Ular: «Biz unga magʻfirat qilinishini, rahm qilinishini va oʻrtogʻiga qoʻshilishini soʻrab duo qildik», dedilar. Rasululloh ﷺ: «Bas, uning namozidan keyingi namozi qani, amalidan keyingi amali qani — yoki roʻzasidan keyingi roʻzasi qani?» dedilar. U zot: «Albatta, ular ikkovining orasi xuddi osmon bilan yer orasidek(dir)», dedilar.Убайд ибн Холид ас-Суламий (розияллоҳу анҳу) — Бани Сулаймдан бир киши — айтди: Расулуллоҳ ﷺ икки кишини ўзаро биродар қилдилар. Сўнг улардан бири ўлдирилди, иккинчиси эса ундан кейин вафот этди. Биз унга (жаноза) намозини ўқидик. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Нима дедингизлар?» дедилар. Улар: «Биз унга мағфират қилинишини, раҳм қилинишини ва ўртоғига қўшилишини сўраб дуо қилдик», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ: «Бас, унинг намозидан кейинги намози қани, амалидан кейинги амали қани — ёки рўзасидан кейинги рўзаси қани?» дедилар. У зот: «Албатта, улар икковининг ораси худди осмон билан ер орасидек(дир)», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ عَنْ تَمِيمِ بْنِ سَلَمَةَ أَوْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ خَالِدٍ السُّلَمِيِّ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَمَوْتُ الْفَجْأَةِ أَخْذَةُ أَسَفٍ وَحَدَّثَ بِهِ مَرَّةً عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Ubayd ibn Xolid as-Sulamiy (roziyallohu anhu) — u Nabiy ﷺning sahobalaridan edi — aytdi: «Toʻsatdan (kelgan) oʻlim — gʻazab bilan olishdir.» (Roviy) buni bir marta Nabiy ﷺdan (koʻtarib) rivoyat qildi.Убайд ибн Холид ас-Суламий (розияллоҳу анҳу) — у Набий ﷺнинг саҳобаларидан эди — айтди: «Тўсатдан (келган) ўлим — ғазаб билан олишдир.» (Ровий) буни бир марта Набий ﷺдан (кўтариб) ривоят қилди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ تَمِيمِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ خَالِدٍ السُّلَمِيِّ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ فِي مَوْتِ الْفَجْأَةِ أَخْذَةُ أَسَفٍ

Ubayd ibn Xolid as-Sulamiy (roziyallohu anhu) — u Rasululloh ﷺning sahobalaridan edi — toʻsatdan (kelgan) oʻlim haqida: «U gʻazab bilan olishdir», dedi.Убайд ибн Холид ас-Суламий (розияллоҳу анҳу) — у Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаларидан эди — тўсатдан (келган) ўлим ҳақида: «У ғазаб билан олишдир», деди.