حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي الْحُصَيْنُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ مَوْلَى ابْنِ أَبِي أَحْمَدَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكَانَ يَقُولُ حَدِّثُونِي عَنْ رَجُلٍ دَخَلَ الْجَنَّةَ لَمْ يُصَلِّ قَطُّ فَإِذَا لَمْ يَعْرِفْهُ النَّاسُ سَأَلُوهُ مَنْ هُوَ فَيَقُولُ أُصَيْرِمُ بَنِي عَبْدِ الْأَشْهَلِ عَمْرُو بْنُ ثَابِتِ بْنِ وَقْشٍ قَالَ الْحُصَيْنُ فَقُلْتُ لِمَحْمُودِ بْنِ لَبِيدٍ كَيْفَ كَانَ شَأْنُ الْأُصَيْرِمِ قَالَ كَانَ يَأْبَى الْإِسْلَامَ عَلَى قَوْمِهِ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ وَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أُحُدٍ بَدَا لَهُ الْإِسْلَامُ فَأَسْلَمَ فَأَخَذَ سَيْفَهُ فَغَدَا حَتَّى أَتَى الْقَوْمَ فَدَخَلَ فِي عُرْضِ النَّاسِ فَقَاتَلَ حَتَّى أَثْبَتَتْهُ الْجِرَاحَةُ قَالَ فَبَيْنَمَا رِجَالُ بَنِي عَبْدِ الْأَشْهَلِ يَلْتَمِسُونَ قَتْلَاهُمْ فِي الْمَعْرَكَةِ إِذَا هُمْ بِهِ فَقَالُوا وَاللَّهِ إِنَّ هَذَا لَلْأُصَيْرِمُ وَمَا جَاءَ لَقَدْ تَرَكْنَاهُ وَإِنَّهُ لَمُنْكِرٌ هَذَا الْحَدِيثَ فَسَأَلُوهُ مَا جَاءَ بِهِ قَالُوا مَا جَاءَ بِكَ يَا عَمْرُو أَحَرْبًا عَلَى قَوْمِكَ أَوْ رَغْبَةً فِي الْإِسْلَامِ قَالَ بَلْ رَغْبَةً فِي الْإِسْلَامِ آمَنْتُ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَأَسْلَمْتُ ثُمَّ أَخَذْتُ سَيْفِي فَغَدَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَاتَلْتُ حَتَّى أَصَابَنِي مَا أَصَابَنِي قَالَ ثُمَّ لَمْ يَلْبَثْ أَنْ مَاتَ فِي أَيْدِيهِمْ فَذَكَرُوهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّهُ لَمِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) shunday der edi: Menga hech qachon namoz oʻqimay turib jannatga kirgan bir kishi haqida gapirib beringlar. Odamlar uni bilmasalar, undan: «U kim?» deb soʻrashardi. U: «Banu Abdulashhalning Usayrimi — Amr ibn Sobit ibn Vaqsh», der edi. Husayn aytdi: Men Mahmud ibn Labidga: «Usayrimning ishi qanday edi?» dedim. U aytdi: U oʻz qavmiga (ergashib) Islomni qabul qilmay yurar edi. Uhud kuni boʻlib, Rasululloh ﷺ Uhudga chiqqanlarida, unga Islom ayon boʻldi va u musulmon boʻldi. Soʻng qilichini olib, ertalab qavmning oldiga bordi va odamlarning orasiga kirib, jarohat uni yiqitguncha jang qildi. Banu Abdulashhalning kishilari jang maydonida oʻz oʻliklarini axtarib yurganlarida, birdan unga duch kelishdi va: «Allohga qasamki, bu — Usayrimku! Uni nima olib keldi? Biz uni bu ishni inkor qilgan holda tashlab kelgan edik», deyishdi. Soʻng undan nima olib kelganini soʻrashdi: «Ey Amr, seni nima olib keldi — qavmingga achinibmi yoki Islomga ragʻbat qilibmi?» dedilar. U: «Yoʻq, Islomga ragʻbat qilib (keldim). Men Allohga va Uning Rasuliga imon keltirdim, musulmon boʻldim, soʻng qilichimni olib, Rasululloh ﷺ bilan birga ertalab (jangga) chiqdim va boshimga tushgan narsa tushguncha jang qildim», dedi. Soʻng koʻp oʻtmay, ularning qoʻlida vafot etdi. Buni Rasululloh ﷺga aytishdi. U zot: «Albatta, u jannat ahlidandir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) шундай дер эди: Менга ҳеч қачон намоз ўқимай туриб жаннатга кирган бир киши ҳақида гапириб беринглар. Одамлар уни билмасалар, ундан: «У ким?» деб сўрашарди. У: «Бану Абдулашҳалнинг Усайрими — Амр ибн Собит ибн Вақш», дер эди. Ҳусайн айтди: Мен Маҳмуд ибн Лабидга: «Усайримнинг иши қандай эди?» дедим. У айтди: У ўз қавмига (эргашиб) Исломни қабул қилмай юрар эди. Уҳуд куни бўлиб, Расулуллоҳ ﷺ Уҳудга чиққанларида, унга Ислом аён бўлди ва у мусулмон бўлди. Сўнг қиличини олиб, эрталаб қавмнинг олдига борди ва одамларнинг орасига кириб, жароҳат уни йиқитгунча жанг қилди. Бану Абдулашҳалнинг кишилари жанг майдонида ўз ўликларини ахтариб юрганларида, бирдан унга дуч келишди ва: «Аллоҳга қасамки, бу — Усайримку! Уни нима олиб келди? Биз уни бу ишни инкор қилган ҳолда ташлаб келган эдик», дейишди. Сўнг ундан нима олиб келганини сўрашди: «Эй Амр, сени нима олиб келди — қавмингга ачинибми ёки Исломга рағбат қилибми?» дедилар. У: «Йўқ, Исломга рағбат қилиб (келдим). Мен Аллоҳга ва Унинг Расулига имон келтирдим, мусулмон бўлдим, сўнг қиличимни олиб, Расулуллоҳ ﷺ билан бирга эрталаб (жангга) чиқдим ва бошимга тушган нарса тушгунча жанг қилдим», деди. Сўнг кўп ўтмай, уларнинг қўлида вафот этди. Буни Расулуллоҳ ﷺга айтишди. У зот: «Албатта, у жаннат аҳлидандир», дедилар.