حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي ضَمْرَةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ قَوْمِهِ قَالَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْعَقِيقَةِ فَقَالَ لَا أُحِبُّ الْعُقُوقَ وَلَكِنْ مَنْ وُلِدَ لَهُ وَلَدٌ فَأَحَبَّ أَنْ يَنْسُكَ عَلَيْهِ أَوْ عَنْهُ فَلْيَفْعَلْ
Banu Zamradan boʻlgan bir kishi oʻz qavmidan boʻlgan bir kishidan rivoyat qiladi. U aytdi: Men Nabiy ﷺdan aqiqa haqida soʻradim. U zot: «Men uquqni (itoatsizlikni) yoqtirmayman. Lekin kimning farzandi tugʻilsa-yu, u uchun yoki uning nomidan qurbonlik (nusk) qilishni istasa, qilaversin», dedilar.Бану Замрадан бўлган бир киши ўз қавмидан бўлган бир кишидан ривоят қилади. У айтди: Мен Набий ﷺдан ақиқа ҳақида сўрадим. У зот: «Мен уқуқни (итоатсизликни) ёқтирмайман. Лекин кимнинг фарзанди туғилса-ю, у учун ёки унинг номидан қурбонлик (нуск) қилишни истаса, қилаверсин», дедилар.