حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى أَخْبَرَنِي مَالِكٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي ضَمْرَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ الْعَقِيقَةِ فَقَالَ لَا أُحِبُّ الْعُقُوقَ كَأَنَّهُ كَرِهَ الِاسْمَ وَقَالَ مَنْ وُلِدَ لَهُ فَأَحَبَّ أَنْ يَنْسُكَ عَنْ وَلَدِهِ فَلْيَفْعَلْ
Banu Zamradan boʻlgan bir kishi otasidan rivoyat qiladiki, Rasululloh ﷺdan aqiqa haqida soʻraldi. Shunda u zot: «Men uquqni (itoatsizlikni) yoqtirmayman», dedilar — goʻyo u zot bu nomni yoqtirmagandek — va: «Kimning farzandi tugʻilsa-yu, farzandi uchun qurbonlik (nusk) qilishni istasa, qilaversin», dedilar.Бану Замрадан бўлган бир киши отасидан ривоят қиладики, Расулуллоҳ ﷺдан ақиқа ҳақида сўралди. Шунда у зот: «Мен уқуқни (итоатсизликни) ёқтирмайман», дедилар — гўё у зот бу номни ёқтирмагандек — ва: «Кимнинг фарзанди туғилса-ю, фарзанди учун қурбонлик (нуск) қилишни истаса, қилаверсин», дедилар.