حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ أَخْبَرَنِي مِسْعَرٌ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ قَيْسٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي قُرَّةَ الْكِنْدِيِّ قَالَعَرَضَ أَبِي عَلَى سَلْمَانَ أُخْتَهُ فَأَبَى وَتَزَوَّجَ مَوْلَاةً لَهُ يُقَالُ لَهَا بُقَيْرَةُ قَالَ فَبَلَغَ أَبَا قُرَّةَ أَنَّهُ كَانَ بَيْنَ سَلْمَانَ وَحُذَيْفَةَ شَيْءٌ فَأَتَاهُ يَطْلُبُهُ فَأُخْبِرَ أَنَّهُ فِي مَبْقَلَةٍ لَهُ فَتَوَجَّهَ إِلَيْهِ فَلَقِيَهُ مَعَهُ زَبِيلٌ فِيهِ بَقْلٌ قَدْ أَدْخَلَ عَصَاهُ فِي عُرْوَةِ الزَّبِيلِ وَهُوَ عَلَى عَاتِقِهِ قَالَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ مَا كَانَ بَيْنَكَ وَبَيْنَ حُذَيْفَةَ قَالَ يَقُولُ سَلْمَانُ {وَكَانَ الْإِنْسَانُ عَجُولًا} فَانْطَلَقَا حَتَّى أَتَيَا دَارَ سَلْمَانَ فَدَخَلَ سَلْمَانُ الدَّارَ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ ثُمَّ أَذِنَ فَإِذَا نَمَطٌ مَوْضُوعٌ عَلَى بَابٍ وَعِنْدَ رَأْسِهِ لَبِنَاتٌ وَإِذَا قُرْطَانِ فَقَالَ اجْلِسْ عَلَى فِرَاشِ مَوْلَاتِكَ الَّذِي تُمَهِّدُ لِنَفْسِهَا قَالَ ثُمَّ أَنْشَأَ يُحَدِّثُهُ قَالَ إِنَّ حُذَيْفَةَ كَانَ يُحَدِّثُ بِأَشْيَاءَ يَقُولُهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَضَبِهِ لِأَقْوَامٍ فَأُسْأَلُ عَنْهَا فَأَقُولُ حُذَيْفَةُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُ وَأَكْرَهُ أَنْ يَكُونَ ضَغَائِنُ بَيْنَ أَقْوَامٍ فَأُتِيَ حُذَيْفَةُ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ سَلْمَانَ لَا يُصَدِّقُكَ وَلَا يُكَذِّبُكَ بِمَا تَقُولُ فَجَاءَنِي حُذَيْفَةُ فَقَالَ يَا سَلْمَانُ ابْنَ أُمِّ سَلْمَانَ قُلْتُ يَا حُذَيْفَةُ ابْنَ أُمِّ حُذَيْفَةَ لَتَنْتَهِيَنَّ أَوْ لَأَكْتُبَنَّ إِلَى عُمَرَ فَلَمَّا خَوَّفْتُهُ بِعُمَرَ تَرَكَنِي وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ وَلَدِ آدَمَ أَنَا فَأَيُّمَا عَبْدٍ مُؤْمِنٍ لَعَنْتُهُ
Amr ibn Abu Qurra al-Kindiy aytadi: Otam oʻz singlisini Salmonga taklif qildi, biroq u rad etib, oʻziga qarashli Buqayra ismli bir ozod qilingan ayolga uylandi. Abu Qurraga Huzayfa bilan Salmon oʻrtasida bir narsa boʻlgani xabari yetdi. U Salmonni izlab keldi va unga Salmon oʻz bogʻida ekani aytildi. U oʻsha tomon yoʻl oldi va Salmonni yelkasida koʻkat solingan bir sabad koʻtarib turgan holda uchratdi; u hassasini sabadning qulogʻiga oʻtkazib, yelkasiga qoʻyib olgan edi. Abu Qurra: «Ey Abu Abdulloh, sen bilan Huzayfa oʻrtasida nima gap edi?» dedi. Salmon: {Inson shoshqaloq qilib yaratilgandir}, dedi. Soʻng ikkisi Salmonning uyiga bordilar. Salmon uyga kirib: «Assalomu alaykum», dedi, soʻng (kirishga) izn berdi. Qarasa, bir eshik ustiga gilamcha tashlab qoʻyilgan, uning tepasida gʻishtlar va ikki egar-toʻshak bor edi. Salmon: «Oʻzi uchun joy tayyorlaydigan bekangning toʻshagiga oʻtir», dedi. Soʻng unga soʻzlab dedi: «Huzayfa Rasululloh ﷺ baʼzi qavmlarga gʻazablangan paytlarida aytgan baʼzi narsalarni rivoyat qilar edi. Mendan ular haqida soʻrashadi. Men esa: ‹Huzayfa oʻzi aytayotgan narsani yaxshiroq biladi›, deyman va qavmlar oʻrtasida adovat boʻlishini yoqtirmayman. Soʻng Huzayfaga: ‹Salmon sen aytayotgan narsada seni na tasdiqlaydi, na yolgʻonga chiqaradi›, deyildi. Huzayfa oldimga kelib: ‹Ey Salmon, Salmonning onasining oʻgʻli!› dedi. Men: ‹Ey Huzayfa, Huzayfaning onasining oʻgʻli! Yo tiyilasan, yo Umarga xat yozaman!› dedim. Uni Umar bilan qoʻrqitganimda meni tinch qoʻydi. Darhaqiqat, Rasululloh ﷺ: ‹Men Odam bolasidanman; bas, qaysi bir mumin bandani laʼnatlagan boʻlsam...›, deb aytgan edilar.»Амр ибн Абу Қурра ал-Киндий айтади: Отам ўз синглисини Салмонга таклиф қилди, бироқ у рад этиб, ўзига қарашли Буқайра исмли бир озод қилинган аёлга уйланди. Абу Қуррага Ҳузайфа билан Салмон ўртасида бир нарса бўлгани хабари етди. У Салмонни излаб келди ва унга Салмон ўз боғида экани айтилди. У ўша томон йўл олди ва Салмонни елкасида кўкат солинган бир сабад кўтариб турган ҳолда учратди; у ҳассасини сабаднинг қулоғига ўтказиб, елкасига қўйиб олган эди. Абу Қурра: «Эй Абу Абдуллоҳ, сен билан Ҳузайфа ўртасида нима гап эди?» деди. Салмон: {Инсон шошқалоқ қилиб яратилгандир}, деди. Сўнг иккиси Салмоннинг уйига бордилар. Салмон уйга кириб: «Ассалому алайкум», деди, сўнг (киришга) изн берди. Қараса, бир эшик устига гиламча ташлаб қўйилган, унинг тепасида ғиштлар ва икки эгар-тўшак бор эди. Салмон: «Ўзи учун жой тайёрлайдиган бекангнинг тўшагига ўтир», деди. Сўнг унга сўзлаб деди: «Ҳузайфа Расулуллоҳ ﷺ баъзи қавмларга ғазабланган пайтларида айтган баъзи нарсаларни ривоят қилар эди. Мендан улар ҳақида сўрашади. Мен эса: ‹Ҳузайфа ўзи айтаётган нарсани яхшироқ билади›, дейман ва қавмлар ўртасида адоват бўлишини ёқтирмайман. Сўнг Ҳузайфага: ‹Салмон сен айтаётган нарсада сени на тасдиқлайди, на ёлғонга чиқаради›, дейилди. Ҳузайфа олдимга келиб: ‹Эй Салмон, Салмоннинг онасининг ўғли!› деди. Мен: ‹Эй Ҳузайфа, Ҳузайфанинг онасининг ўғли! Ё тийиласан, ё Умарга хат ёзаман!› дедим. Уни Умар билан қўрқитганимда мени тинч қўйди. Дарҳақиқат, Расулуллоҳ ﷺ: ‹Мен Одам боласиданман; бас, қайси бир мумин бандани лаънатлаган бўлсам...›, деб айтган эдилар.»