Abu Tufayl (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — u johiliyatdagi Kaʼba qurilishini zikr qilib, dedi: Quraysh uni buzdi va uni vodiyning toshlari bilan qura boshladi; Quraysh toshlarni yelkalarida tashir edi. Ular uni osmon tomon yigirma tirsak koʻtardilar. Nabiy ﷺ Ajyoddan tosh tashib yurar, ustlarida bir namira bor edi. Namira u zotga tor kelib qoldi. U zot namirani yelkalariga qoʻymoqchi boʻldilar, ammo namiraning kichikligidan avratlari koʻrinar edi. Shunda: «Ey Muhammad, avratingni yop», deb nido qilindi. Shundan keyin u zot hech qachon yalangʻoch koʻrilmadilar.Абу Туфайл (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — у жоҳилиятдаги Каъба қурилишини зикр қилиб, деди: Қурайш уни бузди ва уни водийнинг тошлари билан қура бошлади; Қурайш тошларни елкаларида ташир эди. Улар уни осмон томон йигирма тирсак кўтардилар. Набий ﷺ Ажёддан тош ташиб юрар, устларида бир намира бор эди. Намира у зотга тор келиб қолди. У зот намирани елкаларига қўймоқчи бўлдилар, аммо намиранинг кичиклигидан авратлари кўринар эди. Шунда: «Эй Муҳаммад, авратингни ёп», деб нидо қилинди. Шундан кейин у зот ҳеч қачон яланғоч кўрилмадилар.