حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ ضَمْضَمِ بْنِ زُرْعَةَ عَنْ شُرَيْحِ بْنِ عُبَيْدٍ يَرُدُّهُ إِلَى مَالِكِ بْنِ يَخَامِرَ عَنِ ابْنِ السَّعْدِيِّأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَنْقَطِعُ الْهِجْرَةُ مَا دَامَ الْعَدُوُّ يُقَاتَلُفَقَالَ مُعَاوِيَةُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْهِجْرَةَ خَصْلَتَانِ إِحْدَاهُمَا أَنْ تَهْجُرَ السَّيِّئَاتِ وَالْأُخْرَى أَنْ تُهَاجِرَ إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَلَا تَنْقَطِعُ الْهِجْرَةُ مَا تُقُبِّلَتْ التَّوْبَةُ وَلَا تَزَالُ التَّوْبَةُ مَقْبُولَةً حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ مِنْ الْمَغْرِبِ فَإِذَا طَلَعَتْ طُبِعَ عَلَى كُلِّ قَلْبٍ بِمَا فِيهِ وَكُفِيَ النَّاسُ الْعَمَلَ
Ibn as-Saʼdiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Dushmanga qarshi jang qilinar ekan, hijrat uzilmaydi», dedilar. Shunda Muoviya, Abdurrahmon ibn Avf va Abdulloh ibn Amr ibn al-Os: Nabiy ﷺ shunday dedilar, dedilar: «Hijrat ikki xislatdir: biri — yomonliklarni tark etishing, ikkinchisi — Alloh va Uning Rasuliga hijrat qilishingdir. Tavba qabul qilinar ekan, hijrat uzilmaydi; quyosh magʻribdan chiqmaguncha tavba qabul boʻlaveradi. Quyosh (magʻribdan) chiqqanida esa, har bir qalbga ichidagi (narsa) bilan muhr uriladi va odamlar amaldan behojat qilinadi».Ибн ас-Саъдий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Душманга қарши жанг қилинар экан, ҳижрат узилмайди», дедилар. Шунда Муовия, Абдурраҳмон ибн Авф ва Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос: Набий ﷺ шундай дедилар, дедилар: «Ҳижрат икки хислатдир: бири — ёмонликларни тарк этишинг, иккинчиси — Аллоҳ ва Унинг Расулига ҳижрат қилишингдир. Тавба қабул қилинар экан, ҳижрат узилмайди; қуёш мағрибдан чиқмагунча тавба қабул бўлаверади. Қуёш (мағрибдан) чиққанида эса, ҳар бир қалбга ичидаги (нарса) билан муҳр урилади ва одамлар амалдан беҳожат қилинади».