حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ وَعَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ مُبَارَكٍ قَالَ أَنْبَأَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ لَقِيطٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ هِدْمٍ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ قَالَغَزَوْنَا وَعَلَيْنَا عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ فَأَصَابَتْنَا مَخْمَصَةٌ فَمَرُّوا عَلَى قَوْمٍ قَدْ نَحَرُوا جَزُورًا فَقُلْتُ أُعَالِجُهَا لَكُمْ عَلَى أَنْ تُطْعِمُونِي مِنْهَا شَيْئًا وَقَالَ إِبْرَاهِيمُ فَتُطْعِمُونِي مِنْهَا فَعَالَجْتُهَا ثُمَّ أَخَذْتُ الَّذِي أَعْطَوْنِي فَأَتَيْتُ بِهِ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَأَبَى أَنْ يَأْكُلَهُ ثُمَّ أَتَيْتُ بِهِ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ فَقَالَ مِثْلَ مَا قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَأَبَى أَنْ يَأْكُلَ ثُمَّ إِنِّي بُعِثْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَاكَ فِي فَتْحِ مَكَّةَ فَقَالَ أَنْتَ صَاحِبُ الْجَزُورِ فَقُلْتُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمْ يَزِدْنِي عَلَى ذَلِكَ
Avf ibn Molik al-Ashjaiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz gʻazotga chiqdik, ustimizga Amr ibn Os amir edi. Bizga qattiq ochlik yetdi. Ular tuya soʻygan bir qavmning yonidan oʻtdilar. Men: «Menga undan biror narsa yedirishlaringiz sharti bilan uni sizlarga tayyorlab beraman», dedim. Ibrohim (rivoyatida): «menga undan yedirasizlar», dedi. Men uni tayyorlab berdim, soʻng menga berganlarini olib, Umar ibn Xattobning oldiga keldim, u esa uni yeyishdan bosh tortdi. Soʻng uni Abu Ubayda ibn Jarrohning oldiga keltirdim, u ham Umar ibn Xattob aytgan gapdek gapni aytdi va yeyishdan bosh tortdi. Soʻng shundan keyin, Makka fathi paytida meni Rasululloh ﷺ huzurlariga yubordilar. U zot: «Tuya (voqeasi)ning sohibi senmisan?» dedilar. Men: «Ha, ey Allohning Rasuli», dedim. U zot menga bundan ortiq (hech narsa) demadilar.Авф ибн Молик ал-Ашжаий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз ғазотга чиқдик, устимизга Амр ибн Ос амир эди. Бизга қаттиқ очлик етди. Улар туя сўйган бир қавмнинг ёнидан ўтдилар. Мен: «Менга ундан бирор нарса едиришларингиз шарти билан уни сизларга тайёрлаб бераман», дедим. Иброҳим (ривоятида): «менга ундан едирасизлар», деди. Мен уни тайёрлаб бердим, сўнг менга берганларини олиб, Умар ибн Хаттобнинг олдига келдим, у эса уни ейишдан бош тортди. Сўнг уни Абу Убайда ибн Жарроҳнинг олдига келтирдим, у ҳам Умар ибн Хаттоб айтган гапдек гапни айтди ва ейишдан бош тортди. Сўнг шундан кейин, Макка фатҳи пайтида мени Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига юбордилар. У зот: «Туя (воқеаси)нинг соҳиби сенмисан?» дедилар. Мен: «Ҳа, эй Аллоҳнинг Расули», дедим. У зот менга бундан ортиқ (ҳеч нарса) демадилар.