حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي بَعْدَ الْعِشَاءِ إِحْدَى عَشْرَةَ رَكْعَةً فَإِذَا أَصْبَحَ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ ثُمَّ اضْطَجَعَ عَلَى شِقِّهِ الْأَيْمَنِ حَتَّى يَأْتِيَهُ الْمُؤَذِّنُ فَيُؤْذِنَهُ بِالصَّلَاةِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ xufton namozidan keyin oʻn bir rakaat namoz oʻqir edilar. Tong otganda ikki rakaat yengil namoz oʻqir, soʻng muazzin kelib u zotga namozni bildirgunicha oʻng yonboshlariga yotar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ хуфтон намозидан кейин ўн бир ракаат намоз ўқир эдилар. Тонг отганда икки ракаат енгил намоз ўқир, сўнг муаззин келиб у зотга намозни билдиргунича ўнг ёнбошларига ётар эдилар.