حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهَا وَحَاضَتْ بِسَرِفٍ قَبْلَ أَنْ تَدْخُلَ مَكَّةَ قَالَ لَهَا اقْضِي مَا يَقْضِي الْحَاجُّ غَيْرَ أَنْ لَا تَطُوفِي بِالْبَيْتِ قَالَتْ فَلَمَّا كُنَّا بِمِنًى أُتِيتُ بِلَحْمِ بَقَرٍ قُلْتُ مَا هَذَا قَالُوا ضَحَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَزْوَاجِهِ بِالْبَقَرِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ unga aytdilar — u Makkaga kirishdan oldin Sarifda hayz koʻrgan edi — u zot unga: «Hoji bajaradigan (amal)larni bajar, faqat Baytni tavof qilma», dedilar. U aytdi: Biz Minoda boʻlganimizda menga sigir goʻshti keltirildi. Men: «Bu nima?» dedim. Ular: «Nabiy ﷺ oʻz zavjalari nomidan sigir soʻyib qurbonlik qildilar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ унга айтдилар — у Маккага киришдан олдин Сарифда ҳайз кўрган эди — у зот унга: «Ҳожи бажарадиган (амал)ларни бажар, фақат Байтни тавоф қилма», дедилар. У айтди: Биз Минода бўлганимизда менга сигир гўшти келтирилди. Мен: «Бу нима?» дедим. Улар: «Набий ﷺ ўз завжалари номидан сигир сўйиб қурбонлик қилдилар», дедилар.