ثنا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ الْعَلاءِ ، ثنا سُفْيَانُ ، قَالَ : سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْقَاسِمِ . ح وثنا عَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ ، أَخْبَرَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ . ح وثنا أَبُو مُوسَى ، ثنا ابْنُ عُيَيْنَةَ ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ عَائِشَةَ ، " أَضْحَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ نِسَائِهِ بِالْبَقَرَةِ " ، هَذَا لَفْظُ عَبْدِ الْجَبَّارِ ، وَعَلِيٌّ ، فَأَمَّا أَبُو مُوسَى ، فَإِنَّهُ قَالَ : إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهَا ، " وَحَاضَتْ بِسَرِفَ قَبْلَ أَنْ تَدْخُلَ مَكَّةَ ، فَقَالَ لَهَا : أَفْضِي مَا يُفْضِي الْحَاجُّ غَيْرَ أَنْ لا تَطُوفِي بِالْبَيْتِ " ، قَالَتْ : فَلَمَّا كُنَّا بِمِنًى أَتَيْتُ بِلَحْمِ بَقَرٍ ، فَقُلْتُ : مَا هَذَا ؟ قَالُوا : " ضَحَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَزْوَاجِهِ بِالْبَقَرِ "
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻz ayollari nomidan sigirni qurbonlik qildilar. Bu — Abduljabbor bilan Alining lafzi. Abu Musoga kelsak, u shunday dedi: Nabiy ﷺ unga aytdilar — u Makkaga kirishdan oldin Sarifda hayz koʻrgan edi — u zot unga: «Hoji bajaradigan (amal)larni bajar, faqat Baytni tavof qilma», dedilar. U (Oisha) aytdi: Biz Minoda boʻlganimizda menga sigir goʻshti keltirildi. Men: «Bu nima?» dedim. Ular: «Rasululloh ﷺ oʻz zavjalari nomidan sigir soʻyib qurbonlik qildilar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўз аёллари номидан сигирни қурбонлик қилдилар. Бу — Абдулжаббор билан Алининг лафзи. Абу Мусога келсак, у шундай деди: Набий ﷺ унга айтдилар — у Маккага киришдан олдин Сарифда ҳайз кўрган эди — у зот унга: «Ҳожи бажарадиган (амал)ларни бажар, фақат Байтни тавоф қилма», дедилар. У (Оиша) айтди: Биз Минода бўлганимизда менга сигир гўшти келтирилди. Мен: «Бу нима?» дедим. Улар: «Расулуллоҳ ﷺ ўз завжалари номидан сигир сўйиб қурбонлик қилдилар», дедилар.