Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Uning huzuriga bir yahudiy ayol kirib, undan atir soʻradi. Oisha unga (atir) berdi. Shunda u ayol: «Alloh seni qabr azobidan asrasin», dedi. (Oisha) aytdi: Bu narsa qalbimga tushib qoldi; nihoyat Rasululloh ﷺ kelganlarida buni u zotga aytdim va: «Yo Rasululloh, qabrning azobi bormi?» dedim. U zot: «Ha, albatta ular oʻz qabrlarida shunday azoblanadilarki, uni hayvonlar eshitadi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Унинг ҳузурига бир яҳудий аёл кириб, ундан атир сўради. Оиша унга (атир) берди. Шунда у аёл: «Аллоҳ сени қабр азобидан асрасин», деди. (Оиша) айтди: Бу нарса қалбимга тушиб қолди; ниҳоят Расулуллоҳ ﷺ келганларида буни у зотга айтдим ва: «Ё Расулуллоҳ, қабрнинг азоби борми?» дедим. У зот: «Ҳа, албатта улар ўз қабрларида шундай азобланадиларки, уни ҳайвонлар эшитади», дедилар.