Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ huzurimga bir asirni (olib) kirdilar. Men undan gʻofil boʻldim, u esa ketib qoldi. Nabiy ﷺ kelib: «Asir nima boʻldi?» dedilar. Men: «Ayollar bilan (boʻlib) undan gʻofil boʻldim», dedim. Shunda u zot chiqib: «Senga nima boʻldi? Alloh qoʻlingni — yoki ikki qoʻlingni — kessin», dedilar-da, chiqib odamlarga uni (asirni) eʼlon qildilar. Ular uni izlab, topib keltirishdi. Soʻng u zot huzurimga kirdilar, men esa qoʻllarimni aylantirib turgan edim. U zot: «Senga nima boʻldi, aqldan ozdingmi?» dedilar. Men: «Menga qargʻish qildingiz, shuning uchun qaysi biri kesilarkin deb qoʻllarimni aylantirib qarayapman», dedim. Shunda u zot Allohga hamd aytib, Uni ulugʻladilar va qoʻllarini uzatib koʻtardilar-da: «Allohim! Men basharman, bashar gʻazablangandek gʻazablanaman. Bas, qaysi bir moʻmin erkak yoki moʻmina ayolga qargʻish qilgan boʻlsam, uni unga zakot (poklovchi) va tahorat (poklik) qilgin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ҳузуримга бир асирни (олиб) кирдилар. Мен ундан ғофил бўлдим, у эса кетиб қолди. Набий ﷺ келиб: «Асир нима бўлди?» дедилар. Мен: «Аёллар билан (бўлиб) ундан ғофил бўлдим», дедим. Шунда у зот чиқиб: «Сенга нима бўлди? Аллоҳ қўлингни — ёки икки қўлингни — кессин», дедилар-да, чиқиб одамларга уни (асирни) эълон қилдилар. Улар уни излаб, топиб келтиришди. Сўнг у зот ҳузуримга кирдилар, мен эса қўлларимни айлантириб турган эдим. У зот: «Сенга нима бўлди, ақлдан оздингми?» дедилар. Мен: «Менга қарғиш қилдингиз, шунинг учун қайси бири кесиларкин деб қўлларимни айлантириб қараяпман», дедим. Шунда у зот Аллоҳга ҳамд айтиб, Уни улуғладилар ва қўлларини узатиб кўтардилар-да: «Аллоҳим! Мен башарман, башар ғазаблангандек ғазабланаман. Бас, қайси бир мўмин эркак ёки мўмина аёлга қарғиш қилган бўлсам, уни унга закот (покловчи) ва таҳорат (поклик) қилгин», дедилар.