Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bizda bir boʻyra bor edi, uni kunduzi toʻshar, kechasi esa (namoz uchun) oʻzimizga toʻsiq qilib olardik. Bir kechasi Rasululloh ﷺ (unda) namoz oʻqidilar, masjid ahli u zotning namozlarini eshitib qoldi. Tongga chiqishgach, buni odamlarga aytishdi. Ikkinchi kechasi odamlar koʻpayib ketdi. Rasululloh ﷺ ularga qarab: «Amallardan kuchingiz yetadiganini oʻz zimmangizga olinglar. Chunki Alloh azza va jalla sizlar zerikmagunlaringizcha (savob berishdan) zerikmaydi», dedilar. Oisha aytdi: Rasululloh ﷺga amallarning eng sevimlisi — oz boʻlsa ham, doimiysi edi. U zot bir namozni oʻqisalar, uni doimiy qilar edilar. Yazid: «Boʻyra — uni kunduzi toʻshardik, kechasi esa u bilan toʻsilardik», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бизда бир бўйра бор эди, уни кундузи тўшар, кечаси эса (намоз учун) ўзимизга тўсиқ қилиб олардик. Бир кечаси Расулуллоҳ ﷺ (унда) намоз ўқидилар, масжид аҳли у зотнинг намозларини эшитиб қолди. Тонгга чиқишгач, буни одамларга айтишди. Иккинчи кечаси одамлар кўпайиб кетди. Расулуллоҳ ﷺ уларга қараб: «Амаллардан кучингиз етадиганини ўз зиммангизга олинглар. Чунки Аллоҳ азза ва жалла сизлар зерикмагунларингизча (савоб беришдан) зерикмайди», дедилар. Оиша айтди: Расулуллоҳ ﷺга амалларнинг энг севимлиси — оз бўлса ҳам, доимийси эди. У зот бир намозни ўқисалар, уни доимий қилар эдилар. Язид: «Бўйра — уни кундузи тўшардик, кечаси эса у билан тўсилардик», деди.