حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ مُبَارَكٍ عَنْ عَاصِمٍ وَعَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا عَاصِمٌ عَنْ مُعَاذَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَسْتَأْذِنُ إِذَا كَانَ يَوْمُ الْمَرْأَةِ مِنَّا بَعْدَ أَنْ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ {تُرْجِي مَنْ تَشَاءُ مِنْهُنَّ وَتُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشَاءُ وَمَنْ ابْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكَ} قَالَتْ فَقُلْتُ لَهَا مَا كُنْتِ تَقُولِينَ لَهُ قَالَتْ كُنْتُ أَقُولُ لَهُ إِنْ كَانَ ذَلِكَ إِلَيَّ فَإِنِّي لَا أُرِيدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ أُوثِرَ عَلَيْكَ أَحَدًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: ‹Ulardan xohlaganingni keyinga surasan va xohlaganingni oʻzingga olasan; chetga qoʻyganlaringdan birontasini istasang, senga gunoh yoʻq› degan oyat nozil boʻlganidan keyin ham Nabiy ﷺ bizdan birimizning kuni haqida izn soʻrar edilar. Men (Muoza) unga: «Sen unga nima der eding?» dedim. U: «Men unga: ‹Agar bu menga havola boʻlsa, ey Allohning Rasuli, men sizdan boshqa hech kimni afzal koʻrishni istamayman›, der edim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: ‹Улардан хоҳлаганингни кейинга сурасан ва хоҳлаганингни ўзингга оласан; четга қўйганларингдан биронтасини истасанг, сенга гуноҳ йўқ› деган оят нозил бўлганидан кейин ҳам Набий ﷺ биздан биримизнинг куни ҳақида изн сўрар эдилар. Мен (Муоза) унга: «Сен унга нима дер эдинг?» дедим. У: «Мен унга: ‹Агар бу менга ҳавола бўлса, эй Аллоҳнинг Расули, мен сиздан бошқа ҳеч кимни афзал кўришни истамайман›, дер эдим», деди.